Hayat kimileri için kolaydı, kimileri içinse çetrefilli yollardan ibaretti. İnsanı en çok yoran şey ise o gelgitlerin arasında savrulmak, mutlu olmak için didinip durmaktı. Çoktan uyanmış, hatta kahvaltımı yapmıştım bile. Üstüne bir de tatlı krizine girince, gecenin kör saatlerinde kalkıp yaptığım tatlı kurabiyelerden yemiştim.
Tabii bu erken kalkışımın dün akşamki adrenalinden hiçbir etkisi yoktu…
Hiç aklıma bile gelmiyordu…
Ah, kime yalan söylüyordum?
Gece boyu doğru düzgün uyuyamamıştım. Bin birinci kuzuyu bile saymama rağmen göz kapaklarım inatla kapanmamıştı. Ben de çareyi mutfağa girip tatlı yapmakta bulmuştum. İtiraf edeyim, iyi de gelmişti. Sonuçta tatlı şeyler kime mutluluk vermezdi ki? Ben de o klasik tatlıyla huzur bulan insanlardandım.
Ama bir sorun vardı:
Mutfağı savaş a
