ทันทีที่ถึงลานจอดรถคอนโด สายฟ้าแทบจะรอให้ลิฟต์เคลื่อนที่ไปถึงชั้นบนสุดไม่ไหว เขาอุ้มร่างกึ่งเมาฉ่ำรักของน้ำฝนพาดบ่าในท่าลูกขนุน มือหนาบีบขยำสะโพกงอนงามอย่างหมั่นเขี้ยว จนกระทั่งประตูห้องปิดลง ความโหยหาก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง
[
ร่างบางของน้ำฝนลงหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว เขาจัดการกระชากชุดเดรสสีขาวที่มันขัดใจเขาตั้งเเต่เห็นเธอใส่จนขาดวิ่นออกจนหมดสิ้น ทิ้งให้ร่างบางเปลือยเปล่าสะท้อนอยู่ในกระจก สายตามองดูรอยรักสีแดงช้ำที่เขาฝากไว้ไปทั่วตัว
"ดูตัวเองในกระจกสิฝน... ดูว่าร่างกายนี้มันเป็นของใคร" สายฟ้ากระซิบเสียงพร่าพลางรูดซิปกางเกงยีนส์ลง
เขาจับน้ำฝนหันหลังพิงกระจกที่เย็นเยียบ ก่อนจะแทรกกายเข้ากลางขาเรียว นิ้วแกร่งละเลียด วนรอบจุดอ่อนไหวที่บวมแดงและชุ่มฉ่ำจนเกิดเสียงดัง แฉะ แฉะ น้ำฝนครางระงมพลางบิดเร้ากาย
"อ๊ะ.. พี่สายฟ้า ใส่เข้ามาเลยได้ไหม ฝนต้องการพี่"
สายฟ้าไม่รอช้า เขาจับแก่นกายใ
