(เซตวิศวะ2 ) ดวงใจของสายฟ้า

Ep.2 เสียดาย

ผมนั่งน้องน้ำฝนยกเเก้วดื่มไม่ได้วางมือเลยใบหน้าน้องเเดงเเจ๋เเล้วคงเมาเเล้วเเน่ๆ

"ยัยอิง ไปเต้นกัน "

น้ำฝนลากเเขนขาวๆของอิงอิงลงไปด้าน ล่าง สายธารเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะห้ามอะไร เเต่ทำไมเขา ต้องร้อนรนขนาดนี้นะ

"ไอ้สายธารทำไมมึงไม่ห้ามวะ "

"กูห้ามได้เหรอ เดี๋ยวน้องอิง เเม่งโกรธกูอีก "

สายธารเองก็อยากห้ามยุนะ เเต่น้องยังงอนเขาอยู่ เเม่งดีเท่าไหร่เเล้วไม่หนีไปเชียงใหม่อีก ..

" วู้ว.. ยัยอิง เเกเต้นเเซกซี่ๆ หน่อย"

น้ำฝนร่อนเอวบางพลิ้วไปมา ด้วยท่าทางยั่วยวน สุดๆ เเม่ง.ผมมองเเล้วเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาเลย

เหมือนน้องจะมองมาทางผมด้วยนะ น้องยั่วผมรึเปล่าวะ..

"ไอ้สายธาร มึงพาน้องอิงกลับได้เเล้ว เมาจนร่อนเอวพาลจะเลื้อยเเล้วหน่ะ "

" อืม .. เเล้วน้ำฝนหละ น้องดูเมามากเลยนะนั่น "

"เดี๋ยวกูไปส่งเอง กูมาคนละคันกับไอ้ขุน "

" อืมงั้นกู ฝากน้องด้วยละกัน กูไปเอาตัวเล็กของกูกลับก่อน "

"เออ กูลงไปด้วย "

สายฟ้า รีบวิ่งตามสายธารไปที่สองสาวที่กำลังเต้นกันอย่างเมามันส์

"กลับได้เเล้วคะ ตัวเล็กของพี่ "

ผมยืนมองไอ้สายธารอ้อนเมียเด็กของมัน ที่กำลังเมาเเล้วเเด็นซ์กระจาย อยู่กับน้องน้ำฝน

"เเล้วถ้าอิงกลับ น้ำฝนจะกลับกับใครหละคะ"

"น้ำฝนพี่ไปส่งเองครับ น้องอิง ไม่ต้องห่วงพี่ดื่มไปเเค่สามเเก้ว ยังไม่เมาครับ "

ผมรีบเสนอตัวเองเต็มที่ เพราะตอนนี้ น้ำฝนเริ่มคุมสติตัวเองไม่ไหวเเล้ว น้องนั่งลงกับพื้น จะนอนลงตรงนั้นเเล้ว

เฮ้ย.. น้อง ตรงนี้ไม่ใช่ที่นอนน้ะ เดี๋ยวพี่พากลับ"

ผมรีบเข้าไปประคองตัวน้องให้ลุกขึ้นเเล้วพาออกไปทันทีเเม่งอายก็อาย ไอ้ขุนน้องขายก็ไม่รุ้ไปดีลสาวไหนไปนอนด้วยอีกละสิเนี่ย ..หายหัวไปเลย

ผมอุ้มน้องน้ำฝน ไปที่รถเเล้วรีบปลดล้อค ก่อจะวางน้องลงเบาะข้างๆ รัดเข็มขัดให้เรียบร้อย ก่อนจะเดิน ไปขึ้นที่นั่งคนขับ

"นี่..นี่.. น้ำฝน คอนโดเธออยู่ไหน ?พี่จะไปส่ง "

อือ.. เราม่ายกลับพี่ปล่อยเราลงไปเดี๋ยวนี่นะ "

"ไม่ได้ น้ำฝนเราเมามากเเล้ว นะ กลับห้องไปนอนบอกพี่มาคอนโดเธออยู่ไหน "

คนตัวเล็กหันมาจ้องมองหน้า ผมนิ่ง ..

"พี่สายฟ้าเหรอ ?

"ครับ นี่พี่เอง ทำไม มีอะไรรึเปล่า จะอ้วกมั้ย ??

ผมถามน้องรัวๆเพราะกลัวน้องจะอ้วกใส่รถผม

"เราขอไปนอนห้องพี่สายฟ้าได้มั้ย ??

ห๊ะ .. น้องเมาจนขาดสติไปเลยเหรอไง ถึงอยากไปนอนห้อง ผม

" เราเมามากเเล้วน้ำฝน "พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่า "

น้องส่ายหัวไปมา..เราไม่เมา สร่างตั้งนานเเล้ว เราอยากไปนอนกับพี่ ขอนอนห้องพี่ได้ไหม ..

น้ำฝนบอกผมพลางใช้ฝ่ามือเล็ก ลูบไล้ไปมาที่ต้นขาผม ไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ จนเกือบถึง เป้ากางเกง

ตายละวะกูเกิดมายี่สิบปี โดนสาวรุกไม่พอขอนอนด้วย อีก ถ้าน้องอิงรุ้จะ เกลียดผมมั้ยนี่ เเต่ผมไม่พุด น้องไม่พูดเเล้วจะรู้ได้ไงใช่ปะ ??

เอาวะ เป็นไงเป็นกัน.. ผมรีบกดโทรศัพท์หาขุนเขาแฝดน้อง ถามว่ามันกลับห้องรึไม่ เพราะ ไม่อยากให้มันใช้ห้องพร้อมกับผม

📞

ไอ้ขุน มึงกลับห้องไหม ?

"ไม่ กูนอนโรงเเรม.."

ตู้ดตู้ด....

ไอ้เชี่ยน้องเขามันจะพูดน้อยไปไหน รึว่ามันกำลังเอาสาวอยู่ ในเมื่อมันไม่กลับงั้นผมพาน้องน้ำฝนไปนอนที่คอนโดผมละกัน

คอนโดผมมีสองห้อง ผมอยู่กับไอ้ขุนเขาเเฝดน้อง

เสียงเหมือนจะเงียบๆไป สงสัยน้องน้ำฝนหลับเเล้วเเน่เลย

ผมหันไปมองเห็นน้องหลับไปเเล้วจริงๆจึงรีบขับรถให้ไปถึงคอนโดตัวเองให้เร็วที่สุด

น้ำ ฝน น้ำฝน ..ถึงคอนโดพี่เเลัว ลงไหวมั้ยพี่อุ้ม"

อือ... " ม่ายไหวคะ พี่สายฟ้าอุ้มหน่อย "

น้องโน้มตัวมาโอบคอผมเเน่น จนผมต้องอุ้มน้อง พาขึ้นคนโดไป

น้ำฝนตัวเล็กมากยกอุ้มได้สบายๆเลย

ใช้เวลาไม่นานลิ้ฟต์มาเปิดที่ชั้นสามสิบห้องของผม ผมรีบกดรหัสเข้าไปทันที

อื้ม.. หิวน้ำ...

เสียงคนเมา บ่นหิวน้ำ ผมรีบวางน้องลงบนโซฟาก่อน เเล้วเข้าไปในครัวหยิบน้ำให้

"นี่น้ำ ลุกมาทานดีๆก่อน "

จับน้องนั่งพิงโวซฟาดีๆเเล้ว ก็ยกเเก้วขึ้นป้อน

อึกอึก อึก..

น้ำฝนดื่มน้ำจนหมด เเล้วผมจึงวางเเก้วลง

"เอาอีกไหม?

น้องไม่ตอบได้เเต่สายหัว

ผมจึงเอาเเก้วไปเก็บ เเล้วพาน้องเข้าไปในห้องนอน

"อยกอาน้ำไหม ? พี่มีชุดให้ใส่ "

ชุดที่มว่าก็ชุดนอนของผมนี่เเหละ เเขนยาวขายาว

" อยากอาบเเต่ม่ายไหว พี่อาบให้เราได้ไหมคะ "

โอ้ย .. ต้องอาบให้ด้วยเหรอวะเเม่ง เดี๋ยวตื่นมาจะโวยวายกูมั้ยเนี่ย"

ระหว่างที่มยืนลังเลอยู่นั้นน้ำฝนก็รั้งชุดเกาะอกของเธอออก อย่างรวดเร็ว เหลือเพียงปิดจุกเเละ จีสีขาวที่ใส่ก็เหมือนไม่ได้ใส่ เพราะมันปิดบังตรงน้องเเทบไม่มิดเลย เรียกว่าไม่ได้ปิดดีกว่า เพราะ เเค่นิ้วชี้ผมยังใหญ่กว่าไอ้จีสตริงนั่นอีก

คนตัวเล็กทำท่าจะดึงที่ปิดจุกเเละ จีสตริงนั่นออก ผมต้องรีบเอาผ้าขนหนูมาห่อตัวเธอเอาไว้ก่อน เพราะเดี๋ยวจะทนไม่ไหวเอา จะว่าไปน้องก็ขาวมาก หน่มน๊มก็หญ่มากด้วยเเต่เมื่กี้ผมไม่ได้เห็นตรงน้นของน้อง เพราะเอาผ้าขนหนูมาปิดซะก่อน

เเม่งเสียดายวะ รึว่าจะเปิดดูดี ?