เช้าวันต่อมา เมื่อร่างกายที่เคยร้าวระบมได้รับการดูแลอย่างดีจากยาดีอย่าง สายฟ้า จนหายเป็นปลิดทิ้ง น้ำฝน ก็กลับมาสดใสพร้อมไปเรียนตามปกติ
ทันทีที่สายฟ้าเดินเข้ามาที่โต๊ะม้าหินอ่อนประจำกลุ่ม หลังจากไปส่งคนตัวเล็กที่คณะแพทย มา
เสียงโห่ฮาจากเหล่าเพื่อนฝูงก็ดังขึ้นทันที
"โอ้โหนึกว่ากระดูกหักจนลุกไม่ขึ้นซะแล้วนะเพื่อนรัก"
สายธาร ตะโกนแซวมาแต่ไกล
"เป็นไงวะไอ้ฟ้า ยาแก้ปวดที่มึงซื้อไปน่ะ หรือต้องใช้'ยาฉีด ส่วนตัวถึงจะหายเร็วขนาดนี้"
"ไอ้ธาร มึงอยากกินตีนแทนข้าวเช้าไหม"
สายฟ้าด่าขำๆ พลางกอดคอน้ำฝนไว้อย่างแน่นหนา
"พวกมึงนี่ละก็เเซวเเต่กู ไปเรียนดีกว่า"
"เฮ้ยไอ้ฟ้า เย็นนี้หายป่วยกันทั้งผัวทั้งเมียแบบนี้ ไปฉลองกันหน่อยไหมวะ ร้านเดิมนะเว้ย ห้ามปฏิเสธละน้ออิงเเฟนกูอยากดื่ม"
สายธารตะโกนไล่หลัง ซึ่งสายฟ้าก็พยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้
เลิกเรียนตอนเย็น แทนที่จะกลับคอนโดไปรอแฟนตามปกติ น้ำ
