สายฟ้าเดินอออกไปครู่ใหญ่ก็กลับมาพร้อมกับถุงโจ๊กเเละถุงยาในมือ เสียงประตูห้องเปิดออกพร้อมกับกลิ่นหอมของโจ๊กเจ้าดัง สายฟ้าเดินเข้ามาในห้องเห็น น้ำฝน นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ผิวขาวนวลที่โผล่พ้นผ้าออกมาเต็มไปด้วยรอยแดงจางๆ ที่เขาฝากไว้เมื่อคืน
"ฝนครับ ตื่นมาทานข้าวก่อน จะได้ทานยา"
สายฟ้ากระซิบบอกพลางประคองร่างบางให้ลุกขึ้นพิงหัวเตียง
"อื้อ... เจ็บ..."
น้ำฝนนิ่วหน้าทันทีที่ขยับขา ความรู้สึกร้าวระบมที่กึ่งกลางกายทำให้น้ำตาคลอเบ้า
"พี่สายฟ้าใจร้าย ทำฝนกีระบมหมดเลย เห็นไหมเนี่ย เดินไม่ไหวแล้ว"
สายฟ้ามองดูสภาพแฟนสาวแล้วก็อดรู้
สึกผิดปนเอ็นดูไม่ได้ เขาหยิบถ้วยโจ๊กขึ้นมาเป่าจนอุ่นแล้วส่งถึงปากเธอ
"ก็ใครให้เราน่ารักจนพี่หยุดไม่ได้ล่ะเอ้า ทานหน่อยครับ จะได้มีแรงด่าพี่ต่อ"
น้ำฝนยอมอ้าปากทานโจ๊กที่เขาป้อนให้จนหมดถ้วย สายฟ้าดูแลเธออย่างดี ทั้งเช็ดหน้าเช็ดตาและเตรียมยาแก้ปวดลดอักเสบมาวางไว้ให
