Ep.7 เเฟนเเอบๆ
1070 Words
หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยกับเธอบ่อยนักเพราะติดเรียน จนได้ข่าวว่าเธอมาเรียนมหาลัยเดียวกับผม เพราะตามเพื่อนๆมา น้องเรียนๆคณะเเพทย์เพราะ ผม เจอน้องอิงเมื่อวันก่อนที่ลานจอดรถ
หลังจากนั้น เพื่อนผมมันก็ตามง้อน้องอิงเเฟนเก่ามัน ได้สำเร็จ
เเละก็เป็นเมื่อคืนนั้น ที่ทำให้ผมกับน้องเผลอทำเรื่องอย่างว่ากัน ผมไม่อยากฉวยโอกาศหรอกเพราะกลัวน้องจะเกลียดเอา เเล้วมองหน้ากันไม่ติด
เเต่น้ำฝน ยินยอมเเละอ่อยผมก่อนอีก ผมเองก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน เเถมผมขอรับผิดชอบ น้องก็ยอมคบกับผมด้วยเเต่ไม่ให้เปิดตัว เพราะไม่อยากให้เพื่อนๆรู้ ผมดีใจ มาก ที่อย่างน้อยก็สมหวังเเล้วครึ่งนึง
------- ปัจจุบัน ------
ผม ตื่นเเต่เช้า มารอรับน้องไปเรียนพร้อมกัน นั่น .. น้องเดินลงมาพอดี
"รอนานไหมพี่ ?พอดีเรา ตื่นสายนิดหน่อย "
"ไม่นานครับสำหรับเเฟนจ๋าของพี่ นานเเค่ไหนพี่ก็รอได้ ครับ "
ใช่สิ .. !! ก็เขารอเธอมาตั้งหลายปีเเล้วนี่นา ตั้งเเตาม.ปลายโน่น ไหนจะรอเธอเลิกกับไอ้หน้าตี๋นั่นอีก เเต่เเปลก น้องคบกับไอ้หน้าตี๋นั่น เเต่ผมเป้นคนเเรกของน้อง ไอ้เชี่ยดิวนั่น มันไม่ล่วงเกินน้องเลย ก็นับว่าดีพอควร
ผมเลิกคิดไร้สาระ เเล้ว ขับรถพาเธอออกไปมหาลัย
"เดี๋ยวเที่ยงพี่มาทานข้าวด้วยนะ"
"พี่ก็มากับพี่สายธารทุกวันอยู่เเล้วนี่"
"วันนี้ไอ้สายธารไม่อยู่ มันลา "
"อ้าว. ทำไมคะ?"
"เห็นว่า ติดประชุมหนะรึธุระอะไรซักอย่างนี่เเหละ "
"อ้ะ.. !!นั่นยัยอิง กับพราวฟ้านั่งตรงนั้น พี่ส่งเราตรงนี้ก็พอ เดี๋ยวสองคนนั่นเห็น "
"ได้ครับ "
ผมตอบไปทั้งๆที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ เเต่น้องบอกคบกันลับๆไปก่อนเธอยังไม่อยากเปิดเผย
"เราไปเรียนก่อนนะคะพี่ พี่เองก็ตั้งใจเรียนนะ"
น้ำฝนลงจากรถหันมายิ้มหวานให้ผม พร้อมบอกให้ผมตั้งใจเรียน อ่าา...เเก้งค์ผม ระดับหัวกระทิทุกคน โดดเรียนสิบวัน ยังเรียนตามทันเพื่อน อะ.
"ครับเราเองก็ตั้งใจเรียนนะ อย่าทำตัวน่ารักให้ใครจีบด้วยละ พี่หวง "
"คะ เราไปละน๊า.."
ผมมองน้องเดินก้าวขาเล็กๆกิ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาเพื่อน เเล้วก็จอดลงที่ประจำของผม เเล้วก็เดินเข้าห้องน้ำ ไปสูบบุหรี่ ตามอารมณ์
"กูเห็นนะมึงไปส่งใครมา"
เชี่ย...กูตกใจหมด ไอ้น้องเวร "
"ไอ้ขุนเขามันมาตั้งเเต่เมื่อไหร่จู่ๆมันก็โพล่งออกมา
"ไม่เผือกสิวะ กูจะไปส่งใครก็เรื่องของกูปะ ?
... มึงกับน้ำฝนคบกัน รึไง ?
เเม่งรู้เยอะจริงๆไอ้น้องห่านี่.เเต่ผมก้ไม่เคยปิดมัน
อืม. คบกันเมื่อวาน เอากันปุ้บกูก็ขอคบปั้บ "
หึ. ที่โทร.มาถามกุว่ากลับห้องมั้ย คือมึงจะใช้ห้องสินะ"
เเม่ง. รู้เยอะจริงๆ
ควันสีขาวถูกพ่นออกมาฟู่วไหญ่ พร้อมกับระบายเรื่องในใจออกมา
"น้องยอมคบกับกูก็จริง วะเเต่ น้องไม่ให้เพื่อนๆ หรือใครรู้ กุต้องทำยังไงดีวะ"
"มึงก็ทนเอาหน่อยละกัน เรื่องเเบนี้มันต้องใช้เวลา เเต่ก็ยังดีกว่าเมื่อก่อนไม่ใช่รึไง ?
อืม. จริงของไอ้ขุนมัน ยังดีกว่าเมื่อก่อนที่ได้เเค่เเอบมองน้องตั้งเยอะ เพราะตอนนี้ผมได้ครอปครองร่างกายเเละหัวใจ เหลือเเค่สถานะเเฟนที่ยังเปิดตัวไม่ได้
"ปะ. ? ไปเรียนกัน วันนี้ไอ้สายธารไม่มามันไปไหนวะ ?
น้องชายผมตบไหล่ให้กำลังใจ ก่อนจะถามหาเพื่อนอีกคนที่ยังไม่มา
"มันไปขี้เกียด มั้ง "
ผมตอบส่งๆไปเเค่นั้ยเเล้วก็ใช้รองเท้าขยี้ก้นบุหรี่บุหรี่ทิ้ง เดินนำเเฝดน้องออกไป
เที่ยงวันนั้น ผมชวนไอ้ขุนไปทานข้าวที่คณะ เเพทย์ เพราะนัดน้ำฝนไว้เเล้ว
อ้าว...พี่สายฟ้า พี่ขุนเขา ทำไมวันนี้มาทานข้าวที่นี่ละคะ "
น้องอิงเเฟนไอ้สายธารถามขึ้น ส่วนน้ำฝนได้เเต่นั่งทำหน้าเลิ่กลั่กกลัวฝมจะบอกเพื่อนเหรอว่ามาทานกับเธอ
"พอดีไอ้สายธารมันฝากให้พี่มาทานข้าวเป้นเพื่อนน้องอิงครับ "
ผมโกหกไปส่งๆ พอได้ เเก้หน้าไปก่อนซึ่งน้องๆเองก็ไม่ได้สนใจอะไร
"งั้นพวกพี่ไปซื้อข้าวกันเถอะคะ เดี๋ยวน้ำ ยัยน้ำฝน จะไปสั่งให้ พี่สายฟ้าพี่ขุนเขาจะทานน้ำอะไรบอกน้ำฝนเลยคะ
"พี่ทานเหมือนน้องน้ำฝนเเหละครับ ง่ายดี"
"ส่วนพี่ก็เอาน้ำเปล่าเย็นๆครับ ไม่ชอบทานอะไรหวานๆ มันเลี่ยน "
พี่ขุนเขาตอบเเล้วเดินเเยกออกไปซื้อข้าว
น้ำฝนเดินไปสั่งน้ำเเล้วยืนรอรับน้ำก้มีรุ่นพี่คนนึงเดินเข้ามาหาเธอ
เอ่อ.. น้องน้ำฝนใช่ไหมครับ ?
"ใช่คะ "
เธอตอบไปตามารยาท
"พี่ของไลน์เราได้มั้ยครับเราน่ารักดี พี่อยากคุยด้วย
"
"พอดีไม่สะดวกให้นะคะ ขอโทษด้วยนะ"
เธอปฎิเสธไปอย่างสุภาพ เพราะไม่ได้โสดเเล้วถึงจะไม่ได้เปิดเผยก็ตาม
ส่วนรุ่นพี่คนนั้นก็ไม่พุดอะไรเดินไปหาเพื่อนที่ร้าน เดียวกับพี่สายฟ้าต่อเเถวซี้อข้าวอยู่ยีนฟัง อย่างเงียบๆ
"ไงมึง น้องเขาไม่ให้ไลน์มึงเหรอวะ ?
"เออ ไม่สวยเเล้วยังหยิ่งวะ ไม่เอาก็ได้วะ "
"สงสัยน้องเขาคงรู้มั้ง ว่ามึงหวังจะตอกอะ "
สายฟ้าที่ได้ยินเเบบนั้นถึงกับกัดฟันกรอด ..ดีเเล้วที่น้ำฝนไม่ได้ให้ไลน์พวกมันไป เขาหันขวับมาประจันหน้ากับ พวกที่คุยเรื่องน้ำฝนอยู่
"ระวังปากหน่อย ที่พวกมึงพูดถึง นั่น เเฟนกูเดี๋ยวจะไม่มีปากไว้เเดกข้าว "
- Writer
