เย็นเสาร์สายฟ้าพาน้ำฝนมาที่บ้านของเขาตามคำเรียนร้องของคนเป็นเเม่
"วันนี้เเฟนพี่สวยจังเลยครับ "
เชายืมชมเเฟนสาวที่อยุ่ในชุดเดรสสีชมพูหวานน่ารัด เหมาะสมกับเธอ
"พี่ฟ้าของฝนก็หล่อ... มากๆนกันคะ "
หึ. ชมขนาดนี้เดี๋ยวก็ไม่ต้องไปกันพอดีครับ "
พี่อ่า.... ไปกันคะ เดี๋ยวคุณเเม่พี่จะคอย "
รถคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดในคฤหาสน์ตระกูลดัง น้ำฝนในชุดเดรสสีครีมดูเรียบร้อยแต่แฝงความน่ารัก นั่งกำมือตัวเองแน่นจนสายฟ้าต้องเอื้อมมือไปกุมไว้
"ตื่นเต้นเหรอครับฝน ไม่ต้องกลัวนะ แม่พี่ใจดี โดยเฉพาะกับผู้หญิงสวยๆ แบบเรา"
สายฟ้าปลอบพลางจูบหลังมือเธอเบาๆ
"ก็ฝนกลัวทำตัวไม่ถูกนี่นา พี่สายฟ้าอย่าแกล้งฝนหน้าคุณแม่นะคะ"
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในบ้าน คุณหญิงแม่ ของสายฟ้าที่ยืนรอกับ คุณพ่อ และเจ้าตัวแสบอย่าง ขุนเขา ก็แทบจะถลาเข้ามาหา
"ตายแล้วนี่น้องน้ำฝนใช่ไหมลูก ตัวจริงสวยกว่าในรูปที่ไอ้เขาแอบถ่ายมาให้แม่อีกนะเนี่ย"
