Ep.11 พี่ชาย
997 Words
สายฟ้าจ่ายเงินให้ไรเดอร์เสร็จเเล้วก็เดินกลับขึ้นมาบนห้องเป็นเวลาเดียวกับน้ำฝน ที่นั่งเป่าผมอยู่ที่หน้ากระจกพอดี
"มานี่ครับ พี่เป่าให้ "
เขาเเย่งเอาไดร์จากมือเธอเเล้วเป่าลงบนเส้นผมยาวสลวยขงคนตรงหน้าอย่างเบามือ
"ดูเหมือนพี่จะชำนาญมากนะคะ รึว่าเป่าให้สาวๆบ่อย "
เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่กับคำพูดของน้อง
"พี่เป่าทุกวันเหมือนกัน เลยชินนะ "
เขาเป็นคนชอบสระผม ก่อนนอน จึงต้องเป่าให้เเห้ง ก่อนจะเข้านอน
สายฟ้าเป่าผมให้เธอจนเเห้งเเล้วก็ถอดปลั้กออก ก่อนจะเดินเข้ามาในครัว เทอาหารที่ซื้อมาใส่ลงจาน
"พี่สั่งอะไรมาบ้างคะ ??
"ก็มี กระเพรากุ้งตัวโตๆที่เห็นเธอสั่งบ่อยๆตอนทานข้าวที่มหาลัย ต้มยำน้ำใส เเละ หมูทอดกระเทียม "
อื้ออ..หอมน่าทานทุกอย่างเลยเดี่ยวเราไปตักข้าวนะ
น้ำฝนเดินยกจากข้าวไปวางบนโต้ะ สายฟ้าเองก็บยกของที่ใส่จานไปวางเช่นกัน.
สองคนนั่งลงทานนที่โต้ะเล็กๆที่มีชุดเก้าอี้สองตัว ในครัวจนอิ่มเเล้ว น้ำนจึงอาสาเก็บจานไปล้างให้ ส่วนเขา ก็นั่งอยู่ที่โซฟา ได้ยินเสียงกดออดอยู่หน้าห้อง เเต่ก็ยังไม่กล้าไปเปิดดู เพราะนี่ไม่ใช่ห้องของเขา
"พี่ฟ้า ไปเปิดประตูให้หน่อยคะ เสียงกดออดนานเเล้ว "
น้ำฝนที่วุ่นกับการล้างจานอยู่เลยใช้ให้เขาไปเปิดประตูดูสิว่าเป็นใครที่มาเยือน
สายฟ้าลุงขึ้นก้าวไปเปิดส่องดูที่ตาเเมว ก็เห็นว่าเป็นผุ้ชายคนนึง หิ้วของอยู่เต็มมือยืนอยู่หน้าห้อง
จึงรีบเดินไปบอกคนตัวเล็กให้มาดูก่อน
"เรามาดูหน่อยว่าใครมา เป็นผู้ชายพี่ไม่กล้าเปิด"
เขาเดินมาบอกน้องให้มาดู น้ำฝนเลยเช็ดมือให้เเห้งเเล้วเดินมาที่ประตู
ทันทีที่ส่องตาเเมว ก็เห็นว่าเป้นพี่น้ำเหนือ พี่ชายของตนนั่นเอง คงกลับมาจากทำงานที่ต่างจังหวัดเเล้วเเวะเอาขนมมาฝากเธออย่างเช่นเคย
น้ำฝนจึงรีบลากเอาสายฟ้าไปหลบในห้องน้ำก่อนเพราะเดี๋ยวพี่ชายเธอจะรู้
"พี่ฟ้า ไปหลบในห้องน้ำก่อน พี่ชายฝนมา "
"พี่ชาย ... เรามีพี่ชายด้วยเหรอ? "
เขาถามเพราะอยากรู้ เเต่โอ้ย.. นี่มันไม่ใช่เวลาที่จะมาซักถามอะไรกันนะ.
"พี่ไปหลบก่อน.เดี่ยว เรามาเล่าให้ฟัง "
คนตัวเล็กรีบใช้มือดันตัวเขาเข้าไปในห้อง ก่อนจะปิดประตูเเล้วรีบออกมาดปิดประตูให้พี่ชายของตน
"มาเเล้วจ้า... "
เธอฉีกยิ้มหน้าบานให้พี่ชาย
" ไง.ทำไมเปิดประตูช้า เเล้วนี่พี่โทร.ก็ไม่รับ เราทำอะไรอยู่เหรอ "
อ่า.. "น้องล้างจานอยู่หนะ ส่วนโทรศัพท์อยู่ในห้อง เลยไม่ได้ยินคะ "
เธอไม่ได้โกหกพี่ชายเลยซักนิดจริงๆ
"เเล้วนี่พี่เข้าไปได้รึงยัง ? ยืนจนเมื่อยเล้วเนี่ย "
"เข้ามาเลยค่า.. ซื้ออะไรมาฝากน้องเยอะเเยะเนี่ย"
น้ำฝนถามเมื่อเห็นน้ำเหนื่อพี่ชายคนหิ้วถุงของฝากหลายใบมาให้เธอ
"ก็ขนมหม้อเเกง เเล้วก็พวกของหวานจากเพชรบุรีของโปรดเราไง "
น้ำเหนือวางถุงขนมลงบนโต้ะเเล้งนั่งลง
"ขอบคุณมากๆค่า พี่เหนือนี่ใจดีกับน้องตลอดเลย "
น้ำฝนโผเข้าสวบกอดพี่ชายเธอเเน่น
หึ..
น้องสาวเขามันก็ขี้อ้อนเเบบนี้นี่เอง
"ว่าเเต่เราหนะ ทานหมดนี่ได้อ้วนเเน่ๆ อย่ามาบ่นให้พี่ได้ยินทีหลังก็เเล้วกัน"
"ค่า..น้องจะทานให้หมดเลย "
พี่ชายเธออยู่คุยด้วยไม่นานก็กลับเพราะต้องเเวะเข้าไปที่บ้านด้วย
"จริงสิ พี่ฟ้าอยู่ในห้องน้ำนี่น่า.. ลืมไปเลย "
เธอจึงรีบเข้าไปหาคนพี่ที่เกือบลืมไปเเล้วว่าเขาอยู่ด้วย
"พี่ฟ้า .. พี่ฟ้า .ออกมาได้เเล้วคะ ?
เธอเปิดประตูห้องเข้ามา ก็เห็นสายฟ้านอนอยู่บนเตียงของเธอไม่ได้อยู่ในห้องน้ำ
"อ่าว..นอนสบายเลยนะคะ ไปคะ ไปทานขนมที่พี่ชายฟ้า ซื้อมาฝากกัน"
"ไม่กิน เรากินเถอะ"
เอ้ะ พี่ฟ้า ปกติพี่ก็ชอบทานไม่ใช่เหรอคะ "
เธอเห็นพี่สายฟ้าชอบซื้อของหวานทานบ่อยๆ น้อยคนนักที่ผุ้ชายจะชอบทานของหวาน
"ก็พี่ชายเราซื้อมาฝากเรา นี่ น้ำฝนเก็บไว้ทานเถอะ "
"คะ .. ไม่ทานก็ไม่ทานงั้นพี่เป็นอะไรคะ?ทำไมเหมือนคนงอนกัน"
เธอก้มตัวลงไปถามคนพี่ จนปลายจมูกเกือบชนเข้ากับคนที่นอนอยู่
"ทำไมเราไม่บอกพี่ว่ามีพี่ชาย ?
อ้อ.. ที่เเท้ก็งอน ว่าทำไมเธอไม่บอกเขาเรื่องพี่ชาย
"ก็พี่ไม่ถามเรานี่คะ "
เออ.จริงสิ ก็เขาไม่ถามน้องนี่หวา จึงไม่รู้ว่า น้องมีพี่ชายบ้างรึเปล่า..
"งั้นเราจะเล่าให้ฟังเลยดีไหมคะ ว่าครอบครัวเรามีกี่คน ใครบ้าง .. "
เธอนั่งลงบนเตียงข้างๆเขาก่อนจะเล่าทุกอย่างเกี้ยวกับครอบครัวเธอให้เขาฟังจนละเอียด สายฟ้าเองก็ได้เเต่นั่งฟังเงียบๆ เเต่จำทุกรายละเอียดที่เธอเล่ามาเซฟเข้าสมอง
"ทีนี้พี่ยังสงสัยอะไรอีกมั้ยคะ ??
เธอหันมาถามคนพี่ที่นอนนิ่งเก็บข้อมูลอยู่
"ไม่สงสัยอะไรเเล้วครับ เราออกไปทานขนมเถอะเดี๋ยวพี่เข้าห้องน้ำเเป้บ จะตามออกไป "
- Writer
