***
“Biz gidiyoruz aslanım, buralarda kızlar da sana emanet,” dedi Ahmet, Kerem'in omzunu babacan bir şekilde tutarken. Kızlar sana emanet derken de arkada çimenlerin üzerine örtü sermiş oturup sohbet eden Cemre, Elif ve Canfeza'ya baktı. Az sonra Aybige de gelirdi zaten.
Kerem, içinden "bir gün ben de göreve çıkacağım" hayalleri ile Ahmet amcasını başıyla onayladı. Kerem henüz on iki yaşındaydı ama her göreve çıkışlarında babası ayrı, Ahmet amcası ayrı konuşurdu onunla. Ahmet genelde Canfeza'nın yanında fazla oyalanmasına laf eder ama her fırsatta da ilk Kerem'e emanet ederdi.
“Lan Ahmet, bırak lan oğlumu yine çekmişsin köşeye!” diye Turgay bağırdı. Sonra da Kerem’e doğru başını çevirdi. “Oğlum sen bakma Ahmet amcana; kızların yanından bir santim ayrılma evladım,” dedi.
Kerem’in yüzün
