***
Cemre hıçkırıklarla ağlayarak annesinin yanına koştu.
“Anneeeeeğğğ, zülafamı kurban ediyolaaar!” diye bütün elit ve sakin kişiliğini bırakıp böğürdü. Zürafası en sevdiği peluş oyuncağıydı; şimdi ise arka bahçede aslan, panda, keçi ve koalanın yanına yatırılmış, gözleri bağlanmış bir şekilde bütün Mangalcı Timi ile birlikte, Emre tarafından kurban edilecekti.
Kurban Bayramı arifesiydi. Mangalcıların amacı evlatlarını bayrama hazırlamaktı. Emre zürafayı, Ömer aslanı, Aybars pandayı, Turgay keçiyi, (en uyugunu o olmuş) Ahmet ise evde ilk eline gelen koalayı almış, arka bahçede kurbanlık tosunları temsil eden peluş oyuncakların gözünü bağlayıp yatırmıştı.
“Baba, gözlerini neden bağladık?” diye Kerem, Turgay’a sordu.
“Hayvan ürkmesin, korkmasın diye oğlum.”
“Ama bunlar canlı değil ki,
