***
Kerem otelin önünde durup Balım’ı indirdi.
“Ya neden erken çıktık? Ne güzel sohbet ediyorduk biz, aldın geri getirdin.”
“Sen valizini topla, hazırlan, acelemiz yok; dinlenir, sabaha karşı çıkarız nasılsa. Benim ufak bir işim var, hadi oyalanma,” dedi. Kınayıcı bakışları Balım’ın üzerinde gezindi. Balım bir şey anlamasa da oflayıp gitti. Görevden yeni gelmişti, gizli bir sızma işi vardı. Sabaha eğitim falan yoktu; Kerem kaçmak için yalan söylemişti.
Hazır Ahmet amcasıgil evde yokken onların evde işi vardı. İlk başta yapmayacaktı ama bugün o çarpışmada ciğerlerine dolan gül kokusunu anladı ki unutmayacak, o zaman kaçmanın anlamı olmadığına karar verdi. Canfeza sevmiyorsa bile ondan bir parça her zaman Kerem'in yanında olmalıydı. Zaten çocukluktan kalma birkaç tokası Kerem'in elindeyd
