คืนนั้นธันวานอนไม่หลับ เป็นครั้งแรกในหลายปีที่เขานอนมองเพดานทั้งคืน ไม่มีเสียงใคร ไม่มีคนเดินไปมา ไม่มีใครนอนอยู่ข้าง ๆ ห้องมัน…เงียบเกินไป และเขาเพิ่งรู้ตัวว่าเขาไม่เคยชินกับความเงียบแบบนี้เลย
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแชท ชื่อ “ลลิน” นิ้วเขาค้างอยู่บนหน้าจอนานก่อนจะเริ่มพิมพ์
“ถึงห้องหรือยัง”
เขาหยุดอ่านข้อความนั้นแล้วลบพิมพ์ใหม่
“วันนี้…”
หยุดอีก ลบ
เขาถอนหายใจแรง
“มันยากอะไรขนาดนั้นวะ…”
สุดท้ายเขาพิมพ์แค่
“ดูแลตัวเองดี ๆ”
แล้วกดส่ง ข้อความถูกส่งไป และ… ไม่มีการตอบกลับ
เช้าวันถัดมา ลลินตื่นขึ้นมาเพราะโทรศัพท์มีแจ้งเตือน เธอเปิดดูเห็นข้อความนั้น เธอนิ่งมองมันอยู่สักพัก ก่อนจะ…กดปิด ไม่ตอบ
บริษัท ลลินเดินเข้ามาตามปกติ แต่วันนี้มีบางอย่างไม่เหมือนเดิม ที่โต๊ะทำงานของเธอมีถุงอาหารเช้าวางอยู่พร้อมโน้ตสั้น ๆ “กินด้วย เดี๋ยวปวดท้อง” ลายมือ…ที่คุ้นเคย
“ของใครเหรอครับ”
นทีถาม
“ไม่ร
