ค่ำวันนั้น
บ้านหลังเดิมยังคงเงียบ
แต่ความรู้สึก…ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ธันวาเดินเข้ามาในบ้าน
สีหน้าตึง
เขาไม่ได้มองรอบ ๆ เหมือนทุกวัน
ไม่ได้สนใจอะไร
สายตาเขา…นิ่ง
เหมือนตัดสินใจอะไรบางอย่างมาแล้ว
“กลับมาแล้วเหรอคะ”
เสียงแพรวาดังขึ้นจากห้องนั่งเล่น
เธอยืนอยู่ตรงนั้น
ยิ้มบาง
เหมือนทุกอย่างยังเหมือนเดิม
“เราคุยกันหน่อย”
ธันวาพูดทันที
ไม่มีท่าทีอ้อมค้อม
แพรวาชะงักเล็กน้อย
ก่อนจะยิ้ม
“คุยเรื่องอะไรคะ”
“เรื่องของเรา”
คำพูดนั้น
ทำให้รอยยิ้มเธอแข็งไปเสี้ยววินาที
ทั้งสองนั่งลง
เงียบ
“คุณจะพูดอะไรก็พูดมาเลยค่ะ”
แพรวาเป็นฝ่ายเปิด
น้ำเสียงยังนุ่ม
แต่แววตาเริ่มระแวง
ธันวาไม่มองเธอทันที
เขาหยุด
เหมือนกำลังเลือกคำ
“เราควรหยุด”
คำพูดนั้น
สั้น
แต่ชัด
แพรวานิ่ง
“คุณหมายความว่าไงคะ”
“ผมจะไม่ไปไหนกับคุณอีก”
เงียบ
“แล้วที่ผ่านมา…”
เธอหัวเราะเบา ๆ
“มันคืออะไรคะ”
“มันก็แ
