เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนตีห้าครึ่ง
ลลินลืมตาขึ้นช้า ๆ
แสงเช้ายังไม่ทันสว่างดีนัก แต่เธอกลับไม่รู้สึกง่วงเหมือนเมื่อก่อน
เธอไม่ได้นอนดึก
แค่…นอนไม่ค่อยหลับ
หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง
มองเตียงอีกฝั่งที่ว่างเปล่า
เมื่อคืนธันวาไม่ได้กลับมานอนที่ห้อง
เธอไม่รู้ว่าเขาไปนอนที่ไหน
หรืออยู่กับใคร
แต่เธอไม่ได้ถาม
เพราะรู้ดีว่า…ถามไปก็ไม่ได้คำตอบที่อยากได้
ลลินลุกขึ้น
หยิบเสื้อผ้าไปอาบน้ำ
ก่อนจะลงไปที่ชั้นล่างเหมือนทุกวัน
—
ในครัว
กลิ่นกาแฟลอยอ่อน ๆ
แม่บ้านกำลังเตรียมอาหารเช้า
“วันนี้ตื่นเช้าเหมือนเดิมเลยนะคะคุณลลิน”
“ค่ะ” เธอยิ้มบาง “เดี๋ยวต้องไปทำงาน”
“ขยันจริง ๆ เลยค่ะ”
ลลินไม่ตอบ
เพียงเดินไปหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาชงเอง
เธอมองแก้วสองใบที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์
ใบหนึ่งของเธอ
อีกใบ…ของเขา
มือบางหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะตัดสินใจหยิบอีกใบขึ้นมา
“คุณจะชงให้คุณธันวาด้วยเหรอคะ”
ลลินพยักหน้
