คนของเขา(2)

463 Words

เงียบ… ทั้งสองยืนอยู่ในห้องเดียวกัน แต่บรรยากาศกลับอึดอัดอย่างประหลาด แพรวามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้น “คุณลลิน…” “คะ” “คุณไม่ต้องเกร็งก็ได้นะคะ” เธอยิ้ม “ฉันไม่ได้มาแย่งอะไรของคุณ” ประโยคนั้นทำให้ลลินนิ่งไป “ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะ” “เหรอคะ” แพรวาเอียงหัวเล็กน้อย “แต่สีหน้าคุณเหมือนกำลังกลัวฉันอยู่เลย” ลลินกำมือแน่น “ฉันไม่ได้กลัวค่ะ” “งั้นก็ดีค่ะ” แพรวายิ้ม “เพราะฉันเองก็ไม่อยากให้เราต้องมีปัญหากัน” ลลินพยักหน้าเบา ๆ “ค่ะ” แต่ลึก ๆ ในใจ เธอรู้ดีว่ามันไม่มีทางง่ายขนาดนั้น “พักผ่อนเถอะค่ะ” ลลินพูดก่อนจะหันหลังเตรียมเดินออก “เดี๋ยวค่ะ” เสียงของแพรวาทำให้เธอหยุด “คะ” แพรวามองเธอตรง ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “วา…เป็นคนที่ดีมากนะคะ” หัวใจของลลินกระตุก “ค่ะ” “เขาแค่…” แพรวาหยุดไปเล็กน้อย “ยังลืมอะไรบางอย่างไม่ได้” ประโยคนั้นเหมือนคำยืนยัน ลลินยิ้มบาง “ฉันเข้าใจค่ะ” “คุณเข้าใจจริง ๆ ใช่ไหมคะ” ลลินไม่ตอบทันที เธอเพียงมองผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะพูดช้า ๆ “ฉันพยายามเข้าใจอยู่ค่ะ” แพรวายิ้ม “งั้นก็ดีค่ะ” ลลินหันหลังเดินออกจากห้อง ทันทีที่ประตูปิดลง รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไป เธอยืนพิงกำแพง หายใจลึกอย่างพยายามควบคุมตัวเอง แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้ดี เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “คุยอะไรกัน” ลลินหันกลับไป ธันวายืนอยู่ตรงนั้น สายตามองเธอนิ่ง “ก็…ไม่มีอะไรค่ะ” เธอตอบ “งั้นเหรอ” เขาก้าวเข้ามาใกล้ จนระยะห่างระหว่างพวกเขาแทบไม่มี “ผมไม่อยากให้คุณไปกวนแพรวา” คำพูดนั้นทำให้ลลินตัวชา “ฉันไม่ได้—” “คุณควรอยู่ในส่วนของคุณ” ประโยคสั้น ๆ แต่ชัดเจน “ส่วนของฉัน…” ลลินทวนเบา ๆ “ใช่” ธันวาตอบ “อย่าล้ำเส้น” ลลินเงยหน้ามองเขา ดวงตาแดงนิด ๆ “แล้วเส้นของฉัน…อยู่ตรงไหนคะ” คำถามนั้นทำให้เขานิ่งไปเล็กน้อย แต่คำตอบที่ได้กลับมา ยิ่งทำให้ทุกอย่างพังลง “ก็แค่ทำหน้าที่ของคุณไป” “หน้าที่ภรรยาเหรอคะ” ธันวาสบตาเธอ ก่อนจะพูดช้า ๆ “หน้าที่ในทะเบียน” เงียบ… ลลินหัวเราะเบา ๆ ทั้งที่น้ำตาคลอ “เข้าใจแล้วค่ะ” เธอก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วอีกก้าว ก่อนจะหันหลังเดินหนีไปโดยไม่รออะไรอีก ทิ้งให้ธันวายืนอยู่ตรงนั้น มองตามเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more