เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานสม่ำเสมอไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิในห้องลดลงเลย เมื่อเทียบกับเปลวไฟที่กำลังลุกโชนอยู่บนเตียงกว้าง คิวกดร่างเล็กของใบเตยลงกับฟูกนุ่ม นัยน์ตาสีเข้มที่เคยฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์สุรา บัดนี้กลับวาววับไปด้วยความโหยหาที่ยากจะดับลงได้
"พี่เตย ผมรักพี่นะครับ"
เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างใบหู ก่อนจะซุกไซ้ซอกคอขาวหอมกรุ่นอย่างหนักหน่วง มือหนาที่ยกเเก้วเหล้ามาดื่มหลายวันกำลังทำหน้าที่สำรวจไปตามส่วนโค้งเว้าของรุ่นพี่สาวอย่างถือวิสิทธิ์ สัมผัสจากฝ่ามือที่หยาบกร้านเล็กน้อยสลับกับความร้อนแรงของลมหายใจ ทำเอาใบเตยสั่นสะท้านไปทั้งร่างกาย
"คิวเบาๆ หน่อย พี่..เอ่อ พี่ไม่เคยนะ"
เสียงหวานประท้วงแผ่วเบาพร้อมกับฝ่ามือเล็กที่ดันแผงอกแกร่งไว้หลวมๆ คำสารภาพที่ว่า 'ไม่เคย' ยิ่งเหมือนเติมน้ำมันลงบนกองไฟ คิวชะงักไปชั่วครู่ เขามองสบตาคนใต้ร่างด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความหวงแหนและเทิดทูน เขาเป็นคนแรกเเละ
