ด้วยความที่คิวดื่มหนักมาตลอดสามสี่วันนี้ เขาเลยเมาหลับพรึ่บใส่ตักใบเตยคนที่โหยหามาตลอดทันที
"คิว .. อ้ะ คิวเป็นอะไรหนะ.."
เมาจนหลับไปเหรอเนี่ย ..
ใบเตยค่อยๆประคองร่างหนาของสารถีหนุ่มให้ลุกขึ้นไปนอนลงบนเตียงกว้างอย่างเบามือ เธอสังเกตเห็นว่าแม้ในยามหลับใหล คิ้วเข้มก็ยังขมวดเข้าหากันเล็กน้อยราวกับมีเรื่องในใจ
ความเงียบปกคลุมห้องพักครู่หนึ่ง ก่อนที่ใบเตยจะกลับมาพร้อมกะละมังน้ำสะอาดและผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก เธอนั่งลงที่ข้างเตียง ค่อยๆ บรรจงเช็ดหน้าและแขนของคนตัวสูงอย่างทะนุถนอม สัมผัสที่นุ่มนวลและอ่อนโยนทำให้คิวรู้สึกตัวตื่นขึ้นทีละนิด...
นัยน์ตาคู่คมที่เคยเหม่อลอยเริ่มปรับโฟกัสเมื่อเห็นว่าใครอยู่ตรงหน้า คิวจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังจดจ่ออยู่กับการดูแลเขาอย่างไม่วางตา ความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ภายในเริ่มพุ่งพล่านขึ้นมาทันที และในจังหวะที่ใบเตยกำลังจะเช็ดตัวให้เขาเป็นขั้นต่อไป.
พรึ่บ !!
ไม่ท
