กระเป๋าเดินทางผ้าใบสีน้ำเงินซีดวางอ้าซ่าอยู่บนเตียงไม้แผ่นหนา สภาพของมันดูจะเป็น "แคร่" ที่ถูกยกสูงขึ้นมามากกว่าเตียงนอนมาตรฐาน ไม้กระดานแต่ละแผ่นที่ตีตะปูยึดไว้ส่งเสียงประท้วงเบาๆ ยามที่ชลธีขยับตัว เสื่อกกที่ปูทับไว้เริ่มหลุดรุ่ยตามขอบ มุมห้องที่แสงไฟสลัวส่องถึงเห็นเสื้อผ้าเพียงไม่กี่ชุดพับไว้อย่างเป็นระเบียบเคียงข้างของใช้จำเป็น
ชลธีใช้ปลายนิ้วไล่เช็กสิ่งของเหล่านั้นอย่างถี่ถ้วน แววตาคมนิ่งสงบจดจ่ออยู่กับกล่องปากกาบนโต๊ะไม้ตัวเล็กที่เต็มไปด้วยรอยขีดเขียน เขาหยิบมันขึ้นมาปัดฝุ่นเบาๆ ก่อนจะวางลงในช่องซอกกระเป๋าอย่างถนุถนอม ราวกับว่ามันคืออาวุธสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของเขาในการสอบที่กรุงเทพฯ ครั้งนี้
"ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"
"ธี พี่ขอคุยหน่อย!"
เสียงใสที่คุ้นเคยฉุดให้เขาหลุดจากภวังค์ ชลธีชะงักมือเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่ประตูไม้แผ่นบาง "แกร็ก!" เสียงสลักกลอนเหล็กที่ขึ้นสนิมถูกถอนออก บานประตูค่อย
