ประตูรถปิดลงพร้อมเสียงทึบหนัก
พื้นที่แคบลงทันที เหลือเพียงกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเขา กับลมหายใจที่ยังไม่สม่ำเสมอของเธอ
โซวารีบควานหาเข็มขัด มือสั่นเล็กน้อยจนปลายสายลื่นหลุด
คิราห์เอื้อมมือเข้ามาแทนโดยไม่พูดอะไร
ปลายแขนเขาเฉียดผ่านหน้าอกเธอ ใบหน้าโน้มต่ำลงใกล้เกินไป ช่องว่างระหว่างกันไม่ถึงฝ่ามือ
โซวาแทบลืมหายใจ
เขาล็อกเข็มขัดให้เธอช้า ๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นมามอง
สายตาเขาไม่ได้ล้อเล่น
“ทำไมนั่งเกร็งแบบนั้น” เขายิ้มมุมปากบาง ๆ “ผ่อนคลายหน่อยสิ”
เธอไม่ทันตอบ เขาก็แตะไหล่เธอเบา ๆ จัดให้เธอนั่งตรง
โซวาสะดุ้งเฮือก หัวใจเต้นแรง สองมือกำชายกระโปรงไว้แน่น
คิราห์มองใบหน้าของเธอก่อนที่จะยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะถามขึ้นมาด้วยความห่วงใยเธออีกครั้ง
“หนาวไหม ฝนใกล้ตกแล้ว” เขาถอดเสื้อคลุมของตัวเองมาวางคลุมไหล่เธอ “ใส่ก่อน”
“ไม่เป็นไรค่ะ…”
แต่เขาคลุมให้เธอเรียบร้อย
โซวาเบี่ยงหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างอย่
