แสงไฟสีวอร์มในห้องนั่งเล่นส่องลงมาบนโซฟาตัวยาว พาทิศนั่งพิงพนักอย่างสบาย ๆ ก่อนจะตบเบาะข้างตัวเบา ๆ
“โซวา…มานั่งข้างปะป๊าสิลูก”
โซวาส่งยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้ามานั่งข้างพ่ออย่างว่าง่าย พาทิศยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบา ๆ เหมือนเคยทำมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวเล็ก
“มีอะไรไม่สบายใจ บอกป๊ากับแม่ได้นะลูก”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“พวกเรายินดีรับฟังทุกเรื่อง”
โซวาก้มมองมือตัวเองที่ประสานกันแน่นบนตัก
“เอ่อ…”
“พูดมาเถอะจ้ะ”
วาวาที่นั่งอยู่อีกฝั่งเอื้อมมือมาจับหลังมือของลูกสาว
“แม่รู้ว่าลูกกำลังคิดอะไรอยู่”
โซวาหัวเราะแผ่ว ๆ เหมือนยอมแพ้
“คงปิดบังแม่ไม่ได้จริง ๆ”
วาวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“เรื่องหัวใจใช่ไหมลูก”
“ค่ะ…ก็มีบ้าง”
“ไหน เล่ามาสิ”
พาทิศเอนตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น ตั้งใจฟังเต็มที่
โซวาสูดลมหายใจลึกก่อนจะพูดออกมา
“โซวาชอบผู้ชายคนหนึ่งค่ะ แต่เขาปฏิเสธผู้หญิงทุกคน รวมถึงโซวาด้วย...ท
