เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศบนดอยยังคงถูกหมอกหนาทึบปกคลุมไปทั่วบริเวณ แม้จะเป็นเวลาเจ็ดโมงเช้าแล้ว ดวงอาทิตย์ก็ยังไม่ส่องแสงสว่างจ้าเต็มที่นัก แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ต่างมารวมตัวกันที่ลานกิจกรรม เพื่อร่วมทานมื้อเช้าด้วยกันอย่างพร้อมหน้า
ข้าวต้มอุ่น ๆ ส่งไอร้อนลอยขึ้นบางเบา ขนมปังปิ้งกรอบและข้าวปุกงาย่างถูกจัดเตรียมไว้พร้อมเสิร์ฟเคียงกับน้ำเต้าหู้ข้น ๆ
“โซวา ทานมื้อเช้าเยอะหน่อยนะครับ วันนี้ต้องเดินขึ้นไปสร้างฝาย เดี๋ยวจะหิวเอา”
“เดี๋ยวนี้ทำตัวน่ารักขึ้นตั้งเยอะเลยนะคะพี่คิราห์”
โซวาเอ่ยแซว พลางหยิบข้าวปุกงาขึ้นมาชิม คำแรกก็ถึงกับตาโต
“หูย อร่อยจัง ไม่เคยกินแบบนี้มาก่อนเลย ขวัญลองชิมดูสิ”
“ไหน ขอชิมหน่อย”
ขวัญหยิบชิ้นเล็ก ๆ ใส่ปาก เคี้ยวช้า ๆ ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ
“จริงด้วย อร่อยมาก เราไปอยู่ไหนกันมานะโซวา ถึงไม่รู้ว่ามีของอร่อยแบบนี้”
“ถ้าอร่อยก็ทานเยอะ ๆ นะครับ”
แทนไทเลื่อนจานข้าวปุ
