“บะหมี่เสร็จแล้วค่ะ”
โซวาตักบะหมี่ใส่ชาม ก่อนยกมาวางตรงหน้าเขาอย่างระมัดระวัง ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นบางเบา บะหมี่ต้มยำทะเลเส้นหนึบ กุ้งกับหมึกชิ้นโตวางเรียงน่ากิน กลิ่นสมุนไพรหอมฉุยอบอวลไปทั่วห้อง
“น่ากินจังเลย ทำไมแฟนพี่ทำอาหารเก่งขนาดนี้เนี่ย”
เขาเอ่ยชมตรง ๆ โดยไม่ปิดบังแววตาชื่นชม
“น่ากินก็กินให้หมดนะคะ มีอีกเยอะเลยค่ะ”
“แน่นอนครับ พี่หิวมาก”
เขายิ้มกว้าง ก่อนจะเอนตัวเข้าหา
“มาครับ พี่จะให้รางวัล”
เขาโน้มหน้าเข้าไปหวังจะหอมแก้มเธอ แต่โซวารีบยกมือขึ้นกัน พลางหลบเล็กน้อย
“พี่คิราห์ เดี๋ยวก็จูบ เดี๋ยวก็หอม แก้มโซวาช้ำหมดแล้วนะคะ”
เธอว่าเสียงเบา แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขิน
“ก็ตั้งแต่รู้ว่าโซวาตกลงคบกับพี่ ใจพี่มันก็โหยหาตลอด” เขาหัวเราะในลำคอ
“ทำไงได้ พี่มันคลั่งรัก ตอนนี้ติดกลิ่นแฟนมาก กลัวว่าถ้าต้องกลับไปอยู่คอนโดคนเดียวจะทนไม่ได้ ใจมันเรียกหาแต่โซวา”
“ชิ…ตอนแรกยังบอกไม่ชอบเราอยู่
