ค่ำคืนนี้บนดอย แม้อากาศจะหนาวเย็นจนลมหายใจกลายเป็นไอขาวบาง ๆ แต่กองไฟกลางลานกว้างกลับสว่างไสว ให้ทั้งแสงและไออุ่นแก่ผู้คนที่มานั่งล้อมวง เสียงไม้ฟืนแตกดังเป๊าะ ๆ คลอไปกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง
ชาวบ้านช่วยกันจัดเตรียมอาหารมาวางเรียงเต็มโต๊ะเพื่อเลี้ยงขอบคุณเหล่าอาสา ทั้งไก่ย่างหอมกรุ่น ข้าวเหนียวนึ่งร้อน ๆ ส้มตำรสจัดจ้าน ข้าวสวย แกงเขียวหวาน ขนมจีน และผลไม้สดตามฤดูกาล นอกจากนี้ยังมีน้ำหวาน น้ำชา และกาแฟเตรียมไว้พร้อม
บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอบอุ่น
“อาหารน่าทานมากเลยโซวา เราไปตักกันเถอะ”
พาขวัญชวน พลางมองไปที่โต๊ะอาหารตาเป็นประกาย
“ไปสิขวัญ เดี๋ยวโซวาจะตักมาให้พี่คิราห์ด้วย พี่เขาน่าจะยังเจ็บขาอยู่”
“จ้า แม่คนห่วงแฟน”
ขวัญลากเสียงแซว ยิ้มล้อเลียนจนโซวาทำหน้าค้อนกลบเกลื่อนความเขิน
อีกมุมหนึ่งใกล้กองไฟ แทนไทยืนลูบต้นคออย่างใช้ความคิด ก่อนเสียงคิราห์จะดังขึ้น
“แทนไท ถ้าวั
