หน้าโรงภาพยนตร์
คิราห์เดินตรงเข้ามาหาโซวาทันทีที่เห็นเธอ เขายื่นมือมากุมมือเล็กไว้อย่างแนบแน่น ราวกับประกาศความเป็นเจ้าของโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
“ได้เจอสักที คิดถึงจะแย่แล้วนะ”
โซวายิ้มเขิน รีบดึงมือเขาเบา ๆ แต่เขารั้งไว้แน่น
“พี่คิราห์… ขวัญกับพี่แทนไทยังยืนอยู่ตรงนี้ เกรงใจกันบ้างสิคะ”
“สองคนเข้าใจ ใช่มะ”
คิราห์หันไปเลิกคิ้วถามกลั้วหัวเราะ ก่อนจะหันกลับมาสบตาคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู
“ป๊อบคอร์นไหม เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้ ส่วนค่าตั๋ววันนี้พี่เลี้ยงเอง เดี๋ยวพี่โอนคืนโซวานะ”
“ใจดีจัง เลี้ยงด้วยเหรอคะ” โซวาแซว
คิราห์ยกยิ้มบาง
“ความสุขของแฟน พี่ทำได้เสมอ”
แก้มใส ๆ ของโซวาแดงขึ้นทันที
“ปล่อยมือก่อนค่ะ คนเยอะ เดี๋ยวคนอื่นก็รู้หรอกว่าคบกัน”
“รู้ก็รู้สิ พี่ไม่คิดจะปิดบังอยู่แล้ว” เขาบีบมือเธอเบา ๆ ก่อนปล่อย “รออยู่นี่นะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อน้ำกับป๊อบคอร์นให้ครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
แทนไทที่ยืนดูอยู่เงียบ ๆ
