รถบัสแล่นเข้าสู่หมู่บ้านบนดอยในจังหวัดเชียงใหม่ยามค่ำ
อากาศเย็นกว่าที่คิด ลมหอบกลิ่นดินชื้นลอยมากับหมอกบางที่อ้อยอิ่งเหนือหลังคาบ้านไม้ไผ่ ท่ามกลางแสงไฟสีส้มสลัวจากเสาไฟริมทางที่ทอดยาวเป็นเงา
หัวหน้าค่ายเรียกรวมตัวทันทีเมื่อทุกคนลงจากรถ
“แจ้งน้อง ๆ ทุกคนนะคะ พรุ่งนี้เราจะไปช่วยชาวบ้านสร้างฝายกั้นน้ำ ตอนเย็นจะมีกิจกรรมรอบกองไฟ และเช้าก่อนกลับจะมีการแจกของให้ชาวบ้านค่ะ ระหว่างทำกิจกรรม ถ้าใครมีปัญหาอะไรสามารถแจ้งพี่โมหรือพี่สตาฟท่านอื่นได้เลยนะคะ”
เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย สายตามองไปรอบ ๆ ให้แน่ใจว่าทุกคนตั้งใจฟัง ก่อนพูดต่อ
“ส่วนคืนนี้ ทุกคนเข้าเต็นท์ของตัวเองได้เลย เต็นท์ละสองคน พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เจอกันเจ็ดโมงเช้า”
“รับทราบค่ะ / รับทราบครับ”
เสียงตอบรับดังพร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางไอหนาวที่เริ่มจับผิว
หัวหน้าค่ายหัวเราะเบา ๆ เหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้
“อ้อ เกือบลืมค่ะ ใค
