ร้านกาแฟในมหาวิทยาลัยช่วงเที่ยงคนค่อนข้างแน่น กลิ่นกาแฟคั่วใหม่ลอยคลุ้งปะปนเสียงนักศึกษาคุยกันจอแจ
“โซวา ยินดีด้วยนะ เรื่องพี่คิราห์”
ขวัญยิ้มกว้างพลางคนแก้วกาแฟในมือ
โซวารีบยกนิ้วแตะปาก
“ชู่… อย่าพูดเสียงดังสิ ขวัญ โซวายังไม่อยากให้ใครรู้”
“ทำไมล่ะ คนอื่นรู้ก็ดีนะ จะได้ไม่มีใครกล้าไปยุ่งกับพี่คิราห์ของโซวาอีก”
ขวัญยักคิ้วแซว
“แหม สนับสนุนดีเชียวนะเดี๋ยวนี้” โซวาหัวเราะ
“ก็ขวัญเคยบอกแล้วนี่ ถ้าพี่เขารักโซวาจริง ขวัญเป็นเพื่อนก็ไม่มีทางขัดอยู่แล้ว”
โซวายิ้มอ่อน
“จ้า ขอบใจนะ ถึงโซวาจะมีแฟนแล้ว โซวาก็ยังรักขวัญเหมือนเดิมนะ”
“ขวัญรู้จ้า” อีกฝ่ายยิ้มตอบอย่างเอ็นดู
โซวาโน้มตัวเข้าไปใกล้ ลดเสียงลงเล็กน้อย
“ว่าแต่เมื่อคืนพี่แทนไทนอนห้องขวัญ แล้ว…?”
เธอส่งสายตาซุกซนเต็มที่
ขวัญชะงักไปเสี้ยววินาที
“ก็นอนด้านนอกสิ ไม่ได้มีอะไรทั้งนั้น โซวาก็รู้ว่าขวัญไม่ได้ถูกกับเขาอยู่แล้ว”
“โซวาย
