โซวานิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะฝืนยิ้มให้กับทั้งสามคน
“เชิญนั่งค่ะ”
เธอเอ่ยเสียงสุภาพ แม้รอยยิ้มจะตึงกว่าปกติ
“วันนี้พี่ขอพาน้องลิปดาน้องปีหนึ่งที่คณะมาทานด้วยนะ บังเอิญเจอข้างหน้า น้องเขามาคนเดียว”
“สวัสดีค่ะพี่ ๆ”
ลิปดา นักศึกษาวิศวะปีหนึ่ง ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
“เอ่อ~~~~”
ขวัญขยับตัวเหมือนจะเอ่ยแทรก โซวากลับคว้าแขนเพื่อนไว้เบา ๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ”
เธอพูดเรียบ
“วันนี้ตั้งใจเลี้ยงขอบคุณพี่ ๆ อยู่แล้ว แขกของพี่ก็ร่วมโต๊ะได้ค่ะ… เชิญตามสบายเลยนะคะ”
“ขอบคุณมาก”
คิราห์ตอบเสียงต่ำ ก่อนจะเอื้อมมือตักกุ้งราดซอสมะขามใส่จานลิปดาอย่างเป็นธรรมชาติ
ขวัญเหลือบมองโซวา
นี่มันตั้งใจฉีกอกกันชัด ๆ
“พี่โซวาสวยจังเลยค่ะ เรียนสถาปัตย์เหรอคะ”
“ขอบใจจ้ะ”
โซวายิ้มบาง
“พี่เรียนสถาปัตย์ ปีสามแล้ว”
“เด็กสถาปัตย์มีแต่สวย ๆ ทั้งนั้นเลยนะคะ”
“วิศวะก็สวยเหมือนกันค่ะ”
พาขวัญพูดแทรก เสียงเรียบแต่ห้วน
“แน่นอน”
