เผชิญหน้ากันครั้งแรก

1395 Words

>>ห้องนอนของตรีภพ ตรีภพเลือกพาชาลิสาเดินเข้ามาในห้องนอนของ ตัวเองอย่างลืมตัว ชาลิสากำมะลอมองไปรอบๆ “ที่นี่มันห้องของพี่ตรีนี่ค่ะ พาชามาที่นี่ทำไมค่ะ” “เอ่อ นั่นสิ สงสัยพี่ใจลอยไปหน่อย แต่ชาก็เคย บอกไม่อยากให้เรานอนแยกกันหนิ ลืมแล้วหรอ” “ชากลับไปนอนที่ห้องของตัวเองดีกว่าค่ะ วันไหน พี่ตรีทำ..งานเลิกดึก ชาไม่อยากตื่นมากลางดึก” “งั้นก็ตามใจ ว่าแต่..อาการหายแบบ 100% แล้วหรอ แปลกจัง ตอนที่พี่ไปเยี่ยม ชายังนอน อาการโคม่าอยู่เลย” “สงสัยแบบนี้ อยากให้ชารอด หรือว่า ตายดีค่ะ” สายตาแพรวพราวมีเสน่ห์ของมีนา มันกลับทำ ให้ตรีภพเผลอจ้องมองอยู่บ่อยๆ เขากลับรู้สึก ชอบสายตาคู่นี้ รอยยิ้มแบบนี้ คำพูดจิกกัดที่เพิ่ม รสชาติความสนุกท้าทายให้เขาอย่างบอกไม่ถูก “ออกจากโรงพยาบาลรอบนี้ ปากร้ายจังเลยแห๊ะ” ตรีภพทำท่าจะขยับเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น แต่เธอ ก็ยื่นมือบางมาดันใบหน้าของเขาไว้ได้ทัน “ชากลับไปพักก่อนดีกว่าค่ะ พี่ตรีขึ้นมานานแล้ว เหมือนจะยังมีแขกดิ้นพล่านรออยู่ข้างล่างนะคะ” มีนาพูดจบก็เดินออกจากห้องของตรีภพไปทันที [ช่างแปลกคนจริง ปกติชาไม่เคยปฎิเสธการกอด จูบลูบคลำจากฉันเลย บางทีเธอยังเริ่มก่อน จนน่า รำคาญไปด้วยซ้ำ แต่นี่เธอกลับผลักไสฉันงั้นหรอ หรือว่าเธอจะไม่ได้เป็นลูกไก่น้อยของฉันอีกต่อไป] ตรีภพพรางยืนครุ่นคิดอยู่ในใจและยังคงมองตาม แผ่นหลังของชาลิสาจนสุดสายตา ก่อนจะนึกได้ว่า พิชชี่ยังอยู่ข้างล่าง เขาคงต้องรีบหาข้อแก้ตัวดีๆ กับเธอซะแล้ว..ตรีภพเดินลงบันไดมา เห็นพิชชี่นั่ง หน้าหงิกหงออยู่ที่โซฟาห้องรับแขก “พี่ตรี ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงค่ะ ก็ไหนพี่เคย บอกว่าถ้ามันฟื้นเมื่อไหร่ พี่จะคุยเรื่องขอหย่าไงค่ะ แต่นี่อะไร พี่เล่นพามันไปส่งถึงห้อง ทำเหมือนคู่รัก สามีภรรยาหวานซึ้ง” ตรีภพเดินเข้ามาสวมกอด ท่าทางอ้อนอย่างเอาใจ “พี่ก็ต้องสร้างภาพต่อหน้าพ่อตาหน่อยสิครับ จะได้ ไม่มีปัญหาเรื่องขอหย่าไงล่ะ ชาจะได้ใจอ่อน และ ยอมเซ็นต์ใบหย่าให้พี่ง่ายๆไงครับ” “หึ่ย! ให้มันจริงเถอะค่ะ ไม่งั้นพิชไม่ยอมจริงๆด้วย พี่ตรีสัญญาแล้วว่าจะแต่งงานกับพิช” “ครับ พี่ไม่ลืมหรอก พิชต้องใจเย็นๆก่อนนะ ชาพึ่งหายป่วย ให้เวลาเขาหน่อย” “งั้นคืนนี้ไปนอนคอนโดพิชนะคะ พี่ตรีห้ามปฎิเสธ” “ครับ ก็ได้ พี่ตามใจพิชทุกอย่างเลย” >>รถคันหรูของตรีภพขับออกไป พร้อมนางแบบ สาวอย่างพิชชี่ มีนายืนมองจากหน้าต่างห้องนอน ของตัวเองได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ [โถ่ว คุณชา คุณทนอยู่กับผู้ชายคนนี้ไปได้ยังไง น่ารังเกียจที่สุด คุณรักคนแบบนี้ไปได้ยังไงค่ะ ความรักมันทำให้คนตาบอดได้จริงๆใช่ไหม] >>บ้านที่เหลือเพียงเธอและแม่บ้านอีก 2 คนอยู่ มีนาเดินสำรวจไปรอบๆบ้าน ก่อนจะกลับเข้ามา ในห้องนอน เจอสมุดบันทึกส่วนตัวของชาลิสา [ขออนุญาตเปิดอ่านนะคะ ฉันอยากรู้ว่าคุณเขียน อะไรไว้บ้าง เผื่อมันจะเป็นประโยชน์ให้กับฉันใน ช่วงที่ยังอยู่ที่นี่] สมุดบันทึกถูกเปิดอ่านไปทีละหน้าอย่างใส่ใจ ทุกตัวอักษร มีนาอ่านไปก็เจ็บแค้นตามไปด้วย ในสิ่งที่ชาลิสาตัวจริงต้องพบเจอ ข้อความต่างๆ เขียนขึ้นเพื่อระบายความทุกข์ภายในใจของเธอ มีนาอ่านมาจนถึงหน้าสุดท้าย..มันทำให้เธอนิ่งไป [อย่าบอกนะว่าอุบัติเหตุครั้งนี้ คุณชาต้องการจะ.. โอ๊ยย จริงป่ะเนี้ย ไอ้ตรีภพ ไอ้สารเลว ไอ้ชาติชั่ว คอยดูนะ ฉันจะทำให้คนอย่างแกรู้ว่าคุณชาลิสา สูงเกินกว่า คนอย่างแกจะเอื้อมถึง ไอ้หมาวัดเอ้ย เลวจริงๆ ไอ้สวะสังคม ขอให้แกติดโรคตายๆไป] มีนาสบถด่าตรีภพต่างๆนาๆ หลังอ่านสมุดบันทึก >>ช่วงเย็น มีนาเดินลงมากินข้าวเย็น เธอดวงตาเบิกกว้างกับ โต๊ะกินข้าวของที่นี่ มันใหญ่โตเท่าห้องเช่าของเธอ [ทำไมถึงรวยขนาดนี้ แค่โต๊ะกินข้าว ยังเท่าห้อง เช่าของฉันทั้งห้องเลย รวยแบบนี้สินะ สาวๆถึง ได้รุมตอมกันเพียบ] “คุณชาจะรับอาหารอะไรดีค่ะ ไทย จีน อิตาเลียน ญี่ปุ่น เกาหลี” หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยขึ้นจนมีนาฟังไม่ทัน “อาหารไทยแล้วกันค่ะ” มีนาพูดจบก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก [อย่างกับร้านอาหารแน๊ะ ขนาดอ่านมาแล้ว ฉันยัง ระบบรวนได้ขนาดเลย ช่างน่าขันจริง อิจฉาชีวิต คนรวยจังเลย มีให้เลือกว่าอยากจะกินอะไร] >>หลังอาหารค่ำ มีนารีบอาบน้ำแล้วเข้านอนและไม่ลืมจะล็อคกลอน ประตูห้องให้แน่นหนา เพราะเธอรู้ดีว่าคนอย่าง ตรีภพมักมากในกาม ไว้ใจไม่ได้ ดังนั้น ระหว่างที่ เธอกำลังทำงานอยู่ เธอต้องรักษาความสาวเอาไว้ รอใช้กับคนที่ใช่เท่านั้น!!! >>เช้าวันรุ่งขึ้น มีนาดูตารางกิจวัตรประจำวันต่างๆของชาลิสา เพราะมนัสสั่งให้เธอทำทุกอย่างให้เหมือนกับที่ ลูกสาวของเขาทำ [วันๆคุณชาทำอะไรเนี้ย ทำไมไม่มีอะไรตรงกับฉัน เลยสักอย่าง หรือชีวิตลูกคุณหนู เขานิยมทำกันแค่ เรื่องพวกนี้ ถ้าต้องนั่งๆนอนๆฉันเฉาตายแน่] มีนาคิดได้ดังนั้น เธอก็เดินลงมาที่สวนหลังบ้าน “คุณชาอยากได้อะไรครับ แจ้งผมได้เลย” “เอิ่ม! ชาอยากได้อุปกรณ์ปลูกต้นไม้ค่ะ” คนสวนออกอาการเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะเอายังไงดี เขารีบ ไปหาหัวหน้าแม่บ้าน กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต ทุกคนวุ่นวายไปหมด มีนาจึงถอยทัพออกมาทันที และเริ่มเข้าใจแล้วทำไมชาลิสาถึงเลือกจะอยู่เฉยๆ >>ผ่านไป 3 วัน ตลอดเวลา 3 วัน ตั้งแต่ที่มีนาเข้ามาอยู่ เธอก็ ไม่เห็นหน้าของตรีภพเลยและเธอก็เข้าใจว่า เขาคงไปอยู่กับคนรักใหม่อย่างพิชชี่ [คุณชาคนเดิมมันจืดเกินไป ต้องชามะนาวดูบ้าง] เสียงเคาะประตูห้องของเธอดังขึ้น “คุณชาค่ะ มีเพื่อนมารอพบค่ะ” “ค่า เดี๋ยวชาลงไปค่ะ” มีนาได้รับข้อมูลจากมนัสว่าเขาจะส่งเพื่อนสนิท ของชาลิสามาคอยช่วยเธออีกแรง พอรู้ว่าเธอมา ถึงแล้วมีนาก็รีบลงไปหาทันที พร้อมกับลากพาขึ้น มาที่ห้องนอนส่วนตัว “ขอโทษนะคะ ที่ต้องพาขึ้นมาที่นี่ คุณท่านบอกทุกอย่างแล้วใช่ไหมค่ะ” “ค่ะ คุณพ่อบอกหมดล่ะ แต่เธอก็เหมือนยัยชามาก จริงๆ แต่รอยยิ้มของเธอดูมีเสน่ห์สุดๆ แววตาของ เธอก็แพรวพราวมีลูกเล่น คำพูดก็ชัดถ้อยชัดคำ ไม่ลังเล กล้าสู้ตาคนดี” “จะถือว่าเป็นคำชมนะคะ แล้วจะให้มีนเรียกคุณ ว่าอะไรดีค่ะ” “เรียกมุกก็พอค่ะ เรารุ่นเดียวกัน” “ดีใจจังที่ไม่อยู่ตัวคนเดียวแล้ว ว่าแต่.. คุณชาอาการเป็นอย่างไรบ้างค่ะ” “ยังนอนนิ่งอยู่เลยค่ะ น่าสงสารสุดๆเลย” “มุกพอจะรู้เรื่องคุณตรีภพมากน้อยแค่ไหนค่ะ คือฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักคุณชาเลยค่ะ ตั้งแต่มีน มาอยู่ที่นี่ 3 วัน เขายังไม่กลับมาบ้านเลยค่ะ” “คงไปอยู่กับอีพิชชี่ล่ะมั้ง หรือไม่ก็ไปอยู่กับเด็กๆ ในสังกัดของเขา พี่ตรีเจ้าชู้ตัวพ่อ มุกเคยห้าม ยัยชาไม่รู้กี่รอบ อย่าไปรักคนแบบพี่ตรี แต่ยัยชา ก็ดื้อค่ะ สุดท้ายก็เจ็บอยู่ดี” เพื่อนสนิทเอ่ยเล่าเรื่องราวความรักของชาลิสากับ ตรีภพขึ้น อย่างรู้สึกเศร้าเสียใจกับการตัดสินใจ ของชาลิสา มันยิ่งทำให้มีนามั่นใจทันทีว่าชาลิสา แอบรักตรีภพแค่ฝ่ายเดียว..!!!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more