โดนวางยา

1431 Words
ณ ไนท์คลับ ของตรีภพ >>งานวันเกิดของสารัช แสงไฟภายในร้านสาดส่องไปทั่วบริเวณผสมกับ เสียงเพลงสากลในยุคปัจจุบันและเสียงพูดคุย ของคนจำนวนมากในไนท์คลับ ตรีภพเดินเข้ามา ภายในร้าน พร้อมเดินตรงไปยังโต๊ะของเพื่อนๆ “เบิร์ดเดย์เว้ย สารัช” ตรีภพเอ่ยอวยพรวันเกิด “ขอบใจ นึกว่ามึงจะไม่มา” สารัชเอ่ยแซวตรีภพ “ต้องมาดิวะ ปีละครั้ง มึงก็เวอร์ไป” “นึกว่าจะเอาแต่นอนกกเมียสาวอยู่แต่บ้าน” “พูดบ้าน่า” ตรีภพพยายามพูดบ่ายเบี่ยง แต่แอบยิ้มมุมปากอย่างชอบใจในสิ่งที่ถูกแซว “บ้าตรงไหน ตั้งแต่ชาลิสากลับมา มึงก็หายไป จากกลุ่มเพื่อนๆ ยังควงกันออกงานสังคมอีก แล้วสรุปเรื่องหย่านี้ มันยังไงกันวะ” “พวกมึงมายุ่งเรื่องชีวิตของกูตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” “น้าน! มึงบ่ายเบี่ยงแบบนี้กูว่ากลิ่นมันแปลกๆ” “นู้นๆๆ มึงไปยุ่งเรื่องของตัวเองก่อนไหม” ตรีภพชี้ที่สาวสวยคนหนึ่งที่กำลังเดินตรงเข้ามา ขณะที่ตรีภพกับเพื่อนๆ กำลังพูดคุยและดื่มด่ำกับ เครื่องดื่มชั้นเลิศ ร่างของนางแบบสาวอย่างพิชชี่ ก้าวเดินเข้ามาภายในร้านและเดินตรงมาที่โต๊ะ ของตรีภพ “สุขสันต์วันเกิดค่ะ พี่รัช.. ดีค่ะ พี่ตรี” ตรีภพเพียงพยักหน้าตอบรับพิชชี่เบาๆ จากนั้น นางแบบสาวลงนั่งข้างๆกับตรีภพ “พี่ตรีค่ะ พิชทำอะไรผิดมากขนาดนั้นเลยหรอค่ะ พี่ตรีถึงให้อภัยพิชไม่ได้ค่ะ ทียัยชาลิสาทำไม่ดี กับพี่ตรีไว้ตั้งเยอะ ทำไมพี่ตรียังให้อภัยได้ค่ะ” “ใช่ ชาเคยทำไม่ดีกับพี่ไว้เยอะ แต่ชาก็ไม่เคย ไปทำร้ายคนอื่น เหมือนที่พิชชี่ทำกับชาลิสา” “พิชขอโทษค่ะ หรือพี่ตรีอยากให้พิชไปคุกเข่า ขอโทษชาลิสาก็ได้ค่ะ พิชยอมทุกอย่างเลยค่ะ แค่เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะคะ พิชคิดถึง พี่ตรีมากเลยนะรู้ไหม จะครบเดือนแล้วนะคะ ที่เรา2คนไม่ได้..” มือเรียวของนางแบบสาวเริ่ม ลูบไล้ต้นขาของตรีภพอย่างยั่วยวน แต่ฝันหวาน ของพิชชี่ต้องจบลง เมื่อตรีภพจับมือพิชชี่ห้ามไว้ ไม่ให้เธอไล้ลูบไปจนถึงจุดอ่อนไหวของเขา “พิชชี่ หยุด!!” “หยุดทำไมค่ะ พิชรู้ว่าพี่ตรีต้องการพิชแค่ไหน จะฝืนไปทำไมค่ะ พิชจะทำให้พี่ตรีมีความสุขค่ะ” “หยุดเถอะพิชชี่” ตรีภพรีบลุกขึ้นเดินตรงไปที่ เคาน์เตอร์ [โถ่ววุ้ย!! อีชาลิสาออดอ้อนเอาใจ พี่ตรีท่าไหนวะ เขาถึงได้เมินใส่ฉันได้ขนาดนี้ นี่จะครบเดือนแล้ว พี่ตรียังไม่ยอมใจอ่อนเลย งั้นก็เหลืออีกแค่วิธีเดียวแล้วหล่ะ] พิชชี่อาศัยช่วงชุลมุนแอบใส่ยาปลุกเสียวลงใน แก้วเหล้าของตรีภพ [หึ! พี่ตรีต้องเป็นของฉัน] ผ่านไป 20 นาที ตรีภพรู้สึกวูบวาบเสียวซ่าน ตรงแก่นกลางกายหนุ่มขึ้นมา ยิ่งถูกพิชชี่ไล้ลูบ เขายิ่งรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศอย่างห้ามไม่อยู่ [เชี้ย! อาการมันแปลกๆวะ ทำไมถึงมีอารมณ์ ได้ขนาดนี้วะเนี้ย ร้อนไปหมดหรือมีใครวางยา] “เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ พี่ตรี” พิชชี่เอ่ยถามเพื่อเช็คให้แน่ใจว่ายาเริ่มออกฤทธิ์ “เอ่อ พี่ขอไปห้องน้ำก่อนนะ” “เดี๋ยวพิชพาไปค่ะ” พิชชี่กำลังจะลุกขึ้น “เห้ย! ไอ้ตรี จะไปไหนวะ” “ห้องน้ำ” “กูไปด้วย” พิชชี่ต้องหยุดชะงัก เหมือนโอกาสดันไม่เป็นใจ ตรีภพรีบดึงแขนเพื่อนไปหลบที่โซนห้องวีไอพี “เห้ยย มึงเป็นอะไรวะ ไอ้ตรี เหงื่อแตกเต็มหน้า” “กูว่ากูโดนวางยาเสียววะ มึงโทรหาชาให้รีบ มารับกูหน่อย กูไม่ไหวแล้ววะ” “บ้า!! ที่นี่ร้านของมึง ใครจะกล้าวางยามึงได้” ตรีภพปลดล็อคมือถือยื่นให้เพื่อนโทรหาชาลิสา “พรุ่งนี้ดูกล้องวงจรปิดก็รู้เอง แต่กูคิดว่าเป็นพิชชี่ มึงโทรหาชาเร็วๆหน่อย เหี้ย กูไม่ไหว” “มึงไม่ลากพิชชี่มากระแทกให้มันสิ้นเรื่อง กล้ามาวางยามึงแบบนี้” “ไม่มีทาง!! ยิ่งพิชชี่ทำกับกูแบบนี้ กูยิ่งเกลียด เหมือนที่กูเกลียดชาลิสาคนนั้น” “เอ้า!! หมายความว่ายังไงวะ ชาลิสาคนนั้น คนนี้ มันไม่ใช่คนเดียวกันหรือยังไง..ฮัลโหล น้องชา ช่วยมารับไอ้ตรีที่ไนท์คลับหน่อย มันโดนวางยา” มีนาเหยียบรถตรงมาที่ไนท์คลับไม่ถึง 10 นาที เห็นตรีภพกับเพื่อนของเขายืนรอที่ลานจอดรถ “พี่ตรี มันเกิดอะไรขึ้นค่ะ” มีนารีบเข้าไปช่วยประคองร่างแกร่ง “ชา พาพี่กลับบ้านหน่อย” ตรีภพยังพอประคองสติ “ได้ค่ะ กลับบ้านกันค่ะ” มีนากับสารัชช่วยกัน พยุงพาตรีภพลงนั่งเบาะ ข้างคนขับ “ขับรถดีๆนะครับ น้องชา” มีนาพยักหน้ารับพร้อมกับขับรถออกไปทันที สารัชเดินกลับไปที่โต๊ะพรางครุ่นคิดถึงคำพูด ของตรีภพ ว่ากำลังหมายถึงอะไร “พี่รัช แล้วพี่ตรีไปไหนแล้วค่ะ” “กลับบ้านไปแล้ว” คำตอบของสารัชทำเอาพิชชี่นิ่งเงียบไปทันที “ทำไมอยู่ๆพี่ตรีถึงกลับบ้านล่ะค่ะ” “มันบอกไม่ค่อยสบาย โทรให้เมียมารับไปแล้ว” “อะไรนะ ให้เมียมารับไปแล้ว” พิชชี่กำหมัดแน่น ด้วยความเจ็บใจที่แผนไม่เป็นไปตามคาด อาการ ของพิชชี่ทำให้สารัชมั่นใจว่าเธอเป็นคนวางยา >>บ้านตรีภพ มีนารีบเหยียบรถกลับมาถึงบ้านด้วยความร้อนใจ “พี่ตรี เดินไหวไหมค่ะ” “ชา ช่วยพี่ด้วย พี่ร้อนมาก ร้อนๆ” มือสากปลดกระดุมเสื้อทำท่าจะถอดออก “เดี๋ยวค่ะ พี่ตรี ถอดตรงนี้ไม่ได้ ขึ้นบ้านก่อนนะคะ” มีนาประคองร่างแกร่งพาขึ้นชั้นบนอย่างทุลักทุเล “อีกนิดเดียวค่ะ จะถึงห้องพี่ตรีแล้ว ค่อยๆเดินค่ะ” มือบางวางร่างแกร่งลงนอนบนเตียง ก่อนจะรีบ ไปหาผ้าชุบน้ำมาช่วยเช็ดตัวเพื่อคลายร้อน “ชา อยู่ไหน ชา พี่หิวน้ำ ช่วยพี่ด้วย อ่าา ร้อนๆ” “ชามาแล้วค่ะ อร๊ายยยยย พี่ตรีแก้ผ้าทำไมค่ะ” มีนารีบเดินถือผ้าชุบน้ำกับน้ำดื่มเข้ามาที่เตียง แต่ดวงตาของเธอก็ต้องเบิกกว้างขึ้น เพราะเห็น ร่างแกร่งนอนแก้ผ้าเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง พร้อมอาวุธลับลำใหญ่ แข็งโด่พร้อมใช้งาน [โอ้แม่เจ้า!! อะไรจะใหญ่จะยาวได้ขนาดนี้ หึ่ยย อันนี้ไม่ได้ มีนา อย่ามอง มันไม่ใช่ของเรา] มีนารีบหลับตาปี๋ เอื้อมมือควานหาผ้าห่มดึงมา คลุมร่างแกร่งเอาไว้ “ชาช่วยพี่ด้วยพี่ไม่ไหวแล้ว” มือสากคว้าแขนของมีนาได้ ดึงลงมานอนทาบทับ บนร่างแกร่ง “พะ พี่ตรีค่ะ ปล่อยชาก่อนค่ะ” สองสายตาจ้องมองกัน มือสากไล้ลูบแผ่นหลัง “พี่ไม่ไหวแล้ว มันทรมานมากเลยชา” “แต่ว่าชา..” มีนาจ้องมองตาเขาด้วยใจลังเล [ทำไมพี่ตรีอ้อนซะน่าสงสารจัง มันยาอะไรกันเนี้ย ไม่นะมีนา อย่าใจอ่อน มันจะเลยเถิดไปกันใหญ่] “มาเป็นของพี่นะ ชา” สองมือสากจับประคองต้นคอของมีนาโน้มลงมา ประกบจูบ นอกจากมีนาจะไม่ผลักไสจูบเขาออก เธอยังตอบรับรสจูบของเขาอย่างดูดดื่ม เร่าร้อน จนเสียงครางของทั้งคู่ส่งเสียงดังขึ้นในลำคอ.. เพียงไม่นาน เสื้อผ้าของมีนาก็ถูกถอดออกกอง กับพื้น อย่างรวดเร็ว ริมฝีปากหนาผละจูบออกช้าๆ ก่อนจะจับร่างบางพลิกลงนอนบนเตียง พร้อมขึ้น คร่อมร่างของหญิงสาวเอาไว้ ใบหน้าหล่อคม ก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวเนียน อย่างหื่นกระหาย สองมือสากบีบเคล้นคลึงเต้าใหญ่อย่างเร่าร้อน “อื้มม ใหญ่จัง” ริมฝีปากหนาดูดดึงเม้มเต้าใหญ่ เสียงดังจ๊วบจ๊าบปะปนกับเสียงครางของเขา ร่างบางบิดส่ายไปมา เต็มไปด้วยความเสียวซ่าน “อ่าา พี่ตรี เบาหน่อยได้ไหม” มือบางจิกหลังแกร่ง ด้วยฤทธิ์ยาทำให้ความเร่าร้อนภายในกายหนุ่ม ทวีความต้องการให้รุนแรงมากขึ้น บทสวาทรัก เริ่มละเลงขึ้นอย่างเร่าร้อน แตกกันไปหลายยก กว่ายาจะหมดฤทธิ์ก็เกือบเช้า
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD