เขย่าความสัมพันธ์ให้สั่นสะเทือน

1408 Words

พอตรีภพเดินออกจากห้องไป มีนารู้สึกเลิ่กลั่ก [ไม่ได้ล่ะ ขืนยังละเมออีก เขาต้องสงสัยอะไรแน่ๆ ยัยมีนแกต้องระวังตัวกว่านี้นะ เขากล้าแอบเปิด ประตูเข้ามาในห้องนี้ด้วยหรอ ไม่อยากจะเชื่อ] เสียงรถหรูขับเข้ามาภายในโรงจอดรถของบ้าน มีนาเดินกระเผกไปส่องมองที่หน้าต่าง [หึ!! มาแต่เช้าเชียวนะ ยัยพิชสุนัข สงสัยฉันต้อง ใช้ขาข้างที่เจ็บให้เกิดประโยชน์สักหน่อย] สิ้นสุดความคิด มีนาก็หันไปปัดโครมไฟหัวเตียง หล่นลงพื้นแตกกระจาย “โอ๊ยยย เจ็บจัง” เสียงของมีนาร้องขึ้น ประตูห้องถูกเปิดขึ้นทันที “ชา เกิดอะไรขึ้น” ตรีภพตกใจที่เห็นชาลิสานั่งอยู่กับพื้นพร้อม กับโครมไฟที่หล่นแตกกระจายทั่วพื้น “พี่ตรีค่ะ ช่วยชาด้วยสิค่ะ” ร่างแกร่งรีบวิ่งเข้ามา ช้อนอุ้มร่างบางในชุดนอนออกจากห้องนอน “นวล!! ให้ใครขึ้นมาทำความสะอาดห้องคุณชา หน่อย ” ตรีภพตะโกนเรียกหัวหน้าแม่บ้าน พิชชี่ตั้งใจจะนั่งรอในห้องรับแขก แต่อดใจไม่ได้ เธอเลยถือวิสาสะ เดินขึ้นมาชั้นบน โดยไม่ได้ รับอนุญาตจากตรีภพ มือสวยของพิชชี่ค่อยๆ ผลักประตูห้องนอนของตรีภพอย่างช้าๆ มีนาเห็น ความเคลื่อนไหวจากหางตา เธอยื่นมือไปคล้องคอ ของตรีภพ อย่างออดอ้อนและยั่วยวน “ชาจะทำอะไร ยั่วพี่หรอ” มุมปากของตรีภพยกขึ้น “ยั่วขึ้นไหมค่ะ พี่ตรี” ทั้งสายตาและรอยยิ้มของเธอ ทำให้ตรีภพรู้สึกหวั่นไหว [ทำไมเธอดูมีเสน่ห์น่าหลงไหลได้ขนาดนี้กันนะ ชาลิสา ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับเธอเลยสักครั้ง แต่ทำไมตอนนี้ความรู้สึกของฉันกลับเปลี่ยนไป] ใบหน้าหล่อร้ายค่อยๆก้มลงจนปลายจมูกของ ทั้งคู่ติดกัน พิชชี่ทนดูต่อไปไม่ไหว “กรี๊ดดดดดด!!! พี่ตรีค่ะ จะทำอะไรกันค่ะ” ตรีภพหันไปตามเสียงอย่างตกใจเสียงกรี๊ด “พิชชี่!!! ขึ้นมาบนนี้ได้ยังไง” น้ำเสียงของตรีภพแข็งกระด้างเอ่ยถามขึ้น มีนาค่อยๆคลายมือออกจากคอของตรีภพ “ชาว่า ชากลับห้องดีกว่าค่ะ ห้องน่าจะทำความ สะอาดเสร็จแล้ว” มีนากำลังจะลุก “ชานอนพักที่นี่ก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวพี่มา” ตรีภพพูดจบก็รีบลุกจากเตียง ลากพิชชี่ลงไป คุยข้างล่าง มือสากเหวี่ยงร่างพิชชี่ลงโซฟา “พี่เคยบอกแล้วใช่ไหม ห้ามขึ้นไปชั้นบน” “หึ! ถ้าพิชไม่ขึ้นไป จะได้เห็นว่าพี่ตรีกำลังจะทำ อะไรกับอีนั่นหรอค่ะ” พิชชี่ลุกขึ้นยืนและตอบโต้ อย่างไม่ยอมแพ้ “ถ้าจะพูดแบบนี้ก็กลับไป ออกไปจากบ้านนี้ซะ” นางแบบสาวเห็นท่าไม่ดี หากปล่อยไว้แบบนี้ เขาต้องทิ้งเธอและกลับไปรักกับเมียของเขาแน่ๆ เธอรีบปรับอารมณ์พูดจาออดอ้อนเอาใจแทน “พี่ตรีขา พิชขอโทษนะคะ พิชผิดเองที่ทำอะไร แบบนั้น ยกโทษให้พิชเถอะนะ พี่ตรีขา อย่าโกรธ พิชเลยนะคะ เราออกไปหาอะไรอร่อยๆกินกันนะ” นางแบบสาวทั้งกอดทั้งหอมอย่างเอาใจ [ยัยพิชสุนัขก็เปลี่ยนสีเก่งนะเนี้ย เมื่อกี๊ยังเสียงแข็ง อยู่เลย อยู่ๆก็มาพูดขอโทษ เอาใจเขาแล้ว เห้อ!!] มีนาแอบตามมายืนดูทั้งคู่ พร้อมถ่ายคลิป ตรีภพดึงมือของพิชชี่ออกจากการถูกสวมกอด “พิชกลับไปก่อน วันนี้พี่ไม่เข้าบริษัท ว่าจะพา ชาไปหาหมอสักหน่อย” “แต่เรานัดกันไว้แล้วนะ พี่ตรีจะผิดนัดพิชหรอค่ะ” สวมกอดร่างแกร่งจากด้านหลัง “เอาไว้วันหลังแล้วกันนะ” ตรีภพพูดจบก็ดึงมือของพิชชี่ออกอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัว เดินตรงไปที่บันไดทันที มีนาที่กำลังแอบดูทั้งคู่อยู่ รีบเดินกระเผกกลับ ไปนอนที่เตียง [ตายๆๆ โอ๊ย เจ็บขาชิบเป๋ง] “ชา ลุกอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวพี่จะพาไปหาหมอ” มือของเขาไล้ลูบต้นขาของเธอแทบจะล้วงเข้า มาถึงจุดสงวน มีนาแกล้งขยับตัวไปมาเพื่อหลบ จากความหื่นกามของเขา “พี่ตรีไปทำงานเถอะค่ะ ชานอนพักอีกสักหน่อย เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้วค่ะ” ร่างแกร่งค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ๆมีนาที่นอนอยู่ พร้อมกับคร่อมตัวของเธอไว้ “เลือกเอานะ ว่าชาอยากไปหาหมอ หรือว่าจะ ให้พี่ฉีดยาให้แทน” รอยยิ้มร้ายๆเผยขึ้นอย่างมีจุดประสงค์ “เห้ย! ไปหาหมอค่ะ ชาจะไปหาหมอแล้วค่ะ” มีนารีบดันตัวของตรีภพออกทันที เธอค่อยๆ คลานลงจากเตียง แต่ถูกร่างแกร่งช้อนอุ้มเธอ ไว้ได้ทัน “จะไปไหนเล่า เดี๋ยวพี่อาบน้ำให้” “ไม่นะคะ พี่ตรี ปล่อยชานะ ชาจะอาบเอง” [ฮือๆจะทำยังไงดี อีตาบ้านี่ทำไมหื่นขนาดนี้นะ ไหนว่าจะขอหย่าไง ทำไมยังหาเศษ หาเลยอยู่อีก] “ทำไมล่ะ สิ่งพวกนี้ ชาเคยร้องขอมาตลอดไม่ใช่ หรือไง พอพี่จะทำให้ ชาก็เล่นตัวอีก หื้มม” [โอ๊ย มันคนละคนกันโว้ย ถ้าเป็นคุณชาลิสาคง จะดีใจ แต่ไม่ใช่ฉัน ฉันยังไม่เคยให้ชายใด มาเห็นรูปร่างเปลือยเปล่าของฉันเลยนะ] “ชาบอกพี่ตรีแล้วไงค่ะ ว่าชาจะไม่ร้องขออะไร จากพี่ตรีอีก ปล่อยนะคะ ชาจะอาบน้ำเอง” “ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล ชาแปลกไปมาก รู้ตัวไหม ถ้าบอกว่าเป็นชาลิสาตัวปลอม พี่จะ เชื่อแบบไม่ติดใจอะไรเลยนะ” คำพูดของตรีภพทำให้มีนาอึ้งและนิ่งไปทันที [ทำไงดีเนี้ย ยัยมีน ในสัญญาไม่ได้ระบุว่าต้อง เปลืองตัวขนาดนี้นี่นา ถ้าขัดขืน เขาต้องสงสัย แน่ๆเลย จะไว้ใจอีตาบ้ากามนี้ได้ยังไงกันเนี้ย] “เอ่อ คือ ว่า..” มีนาอึกอัก ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี “อะไร ชาจะพูดอะไร หรือว่า..ชาปลอมตัวมา” ตรีภพยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ พร้อมจ้องมองตาของ มีนาอย่างจับผิด มีนานิ่งค้างตกใจกับคำพูดเขา ก่อนที่ตรีภพจะพ่นขำขึ้นอย่างรู้สึกชอบใจที่แกล้ง เธอได้ “อ่ะๆ พี่ไม่แกล้งชาแล้วก็ได้ ชารีบอาบน้ำนะ เสร็จแล้วเรียกพี่นะ ห้ามเดินเองนะ โอเคไหม” “ดะ ได้ค่ะ” มีนารู้สึกตามอารมณ์ของเขาไม่ทัน เธอเริ่มไม่แน่ใจว่าอันไหนนิสัยจริงๆของตรีภพ กันแน่ ..ตรีภพพูดจบก็เดินออกจากห้องน้ำไป [เห้อ!!! โล่งอก ตกใจหมดเลยอีตาบ้าตรีภพเนี้ย เล่นอะไร หัวใจจะวายหมด คุณเป็นคนยังไงกัน ฉันงงไปหมดแล้ว สรุปข้อมูลที่คุณท่านมี มันใช่ นิสัยจริงๆของเขาไหมเนี้ย เดาใจยากจัง เอ๊ะ!!! ฉันกำลังเสียดายที่ไม่ได้..บ้าๆๆ ไม่ใช่ คิดไรบ้าๆ ทำงานนะมีน ทำงาน จะมาหลงคารมคนเจ้าชู้ อย่างคุณตรีภพไม่ได้นะ นั่นมันสามีของลูกสาว นายจ้าง ยัยมีน ห้ามคิดอะไรทั้งนั้น ท่องเอาไว้สิ ฉันต้องการแค่เงิน เงิน เงิน เงินและเงินเท่านั้น!!!] พอมีนาคิดได้ดังนั้น เธอก็รีบอาบน้ำให้เสร็จทันที ประตูห้องน้ำค่อยๆแง้มอย่างช้าๆ มองซ้ายขวา “ทำไมไม่เรียก” ตรีภพยืนพิงกำแพงห้องน้ำเพื่อรอ “เอ่อ.. กำลังจะเรียกอยู่พอดีเลยค่ะ” “อ๋อเหรอ! พี่ไม่น่าทักขึ้นก่อนเลยสินะ” รอยยิ้มมุมปากของเขาค่อยๆยกขึ้นเล็กน้อย ตรีภพค่อยๆช้อนอุ้มร่างบางที่นุ่งผ้าเช็ดตัวเพียง ผืนเดียว มาวางที่เก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง “แต่งตัวเร็วๆนะ เดี๋ยวพี่เดินมาใหม่” มีนาพยักหน้าตอบรับ พร้อมมองตรีภพผ่าน กระจกเงาอย่างไม่ค่อยเข้าใจ [ชาลิสา มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ ทำไมเธอดู แปลกไปมากขนาดนี้ เธอปฎิเสธทุกอย่างที่เธอ เคยเรียกร้องอยากได้จากฉันมาตลอด ทำไมกัน] ตรีภพรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของชาลิสาและเขา ต้องการหาคำตอบให้ได้ ..ส่วนมีนาเองอาจจะต้อง ลดการขัดขืนเขาลง เพื่อที่ตรีภพจะได้ไม่สงสัยไป มากกว่านี้

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more