LXIX
Third Person Point of View Napatigil si Harriet sa kanyang paglalakad. Ramdam niya ang presensya ng taaong sumusunod sa kanya kahit walang tunog ang mga yabag nito. Kanina pa siya nito sinusundan. Lumingon si Harriet sa kanyang likuran ngunit nagtago bigla ang babae sa isang poste kaya hindi niya ito naabutan ng mata ngunit alam ang eksaktong kinalalalagyan ng dalaga. Napailing na lamang si Harriet at bumaling sa kanyang dinadaanan saka naglakad paabante. Kasunod niya muli ang bawat paghakbang ng babaeng sunod ng sunod sa kanya. Sa taong ito naiirita si Harriet pagka’t hindi na ito napagod kakasunod sa kanya. “Ano bang problema mo?!” inis na baling ni Harriet sa kanyang likuran ngunit wala siyang nakita. “Pwede huwag mo na ak
- Writer
