[11/1]
15.30 น.
ในช่วงบ่ายของวันเดิมร่างบางยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม เธอรีบเคลียร์งานให้เสร็จทันเวลาส่ง ในวันที่เธอลาป่วยไปนั้นยังคงมีงานหลายอย่างค้างคาอยู่ให้เธอทำมากมาย
เพราะเป็นงานที่ยังไม่สามารถทำแทนกันได้เนื่องจากเธอเป็นหัวหน้าแผนก ต้องตรวจสอบงานเองก่อนที่จะส่งไปให้มาร์วินอีกที
line~
ปิ่นหยกละสายตาออกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สักพัก ก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนที่วางไว้บนโต๊ะข้างๆ กับกระเป๋าสะพายของเธอเมื่อได้ยินเสียงไลน์ดังขึ้น
‘ตอนนี้พี่กำลังจะออกจากกรุงเทพฯ แล้วนะ’
‘หนูเลิกงาน 5 โมง ใช่ไหม? ออกมารอข้างหน้าเลยนะ’
‘พี่ไม่อยากเดินเข้าไปออฟฟิศมัน’ เหอะ! ไหนบอกว่าอดีตก็คืออดีตไง แล้วทำไมยังคิดมากเรื่องเพื่อนสนิทของเธออยู่อีก ปิ่นหยกได้แต่คิดในใจแบบนั้น
ปิ่นหยกลืมบอกชายหนุ่มเลยว่าวันนี้เธอติดธุระด่วน หากเขาจะมารับเธอที่ทำงานคงจะไม่เจอกันแล้วแน่นอน
คนตัวเล็กนั่งคิดอยู่นานว่าตอบยัง
