جميلة عايشة مع بنت عمها نور فى آخر سنة فى كلية سياسة وأخو نور احمد بيحضر ماجستير فى هندسة البرمجيات سنحكى بالتفصيل الشخصيات

الجزء الثالث

دخل العميد وقال الامتحانات السنين اللى فاتت كانت الاسئلة فيها تركات بس خدنا الفكرة بتاعت السؤال واللى كان بيجيب امتياز الاربع سنين ورا بعض محمود ابراهيم

جميلة محمود حسنين

نور محمد حسنين

عبدالله الرويشد

الاربعه دول هييجو معايا جولة فى أكبر شركة فى الشرق الأوسط شركة الشرقاوى لسياسات العامه شركة RAND Corporation

زينه : اشمعنا هم يعنى انا عاوزة آجى

العميد : كان فى ايدك انك تيجى معنا بدل مانتو مبتذاكروش لو ذاكرتى واجتهدتى كنتى هتيجى الكلام دا مش ليها بس دا ليكو انتو كمان

العميد خاد الاربعه وراحوا الشركه كجولة فى المكان لإن الشركه عايزة موظفين جدد ذو خبرة ومتخرجين بامتياز

جميلة ونور مبسوطين وبيصورو لحظة بلحظة كإن اول مرة يشوف مكان حلو زى دا

نور : شوفتى يا جميلة تعبنا مراحشى ازاى وانا كنت على حق لما كنت بقولك ذاكرى

جميلة : أيوة فعلا معاكى حق انا دلوقتي نسيت كلالتعب اللى تعبته وكل المذاكرة الى ذاكرتها لما حسيت انى هبقى واحدة من أكبر شركات الشرق الأوسط شكرا يارب انك مش ضيعت تعبنا

العميد: يالا تعالو انا كلمت الأمن وهم عارفين أن احنا جايين جولة دخلت جميلة وبنت عمها نور وباقى الفريق للشركة ولفو الجزء السفلى من الشركه وحبو المكان جدا لدرجة أن رجلاهم تعبتهم من الجرى جميلة : ااااه ي رجلى انا رجالية وجعتنى اووى بس مزهقتش عاوزة اقوم الف الشركة دى كلها

العميد: احنا هنطلع فى الاسانسير للدور 15 هنشوفه علشان انا كمان تعبت وهنمشى جميلة وباقى الفريق مكانوش عاوزين يمشو بس مش يقدروا يكسروا كلمة للعميد

طلعوا كلهم فى الاسانسير وشافو الدور الأخرانى قبل مايروحو ع الجامعه تانى فقبل مايمشو جميلة ونور خدو صورة تذكارية ومكانوش يعرفو أن هم هييجو هنا تانى

بس احنا طبعاً عارفين أن لحسن حظهم هييجو الشركة علشان ابدأ الاحداث المتشوقه اللى كلنا مستنينها....يتبع

عند أحمد وتحديدا فى سيكشن الهندسة واقف شاب طويل يشرح عن البرمجيات بطريقة خرافيه تخلى اللى مبيحبش البرمجة يحبها بسبب لياقة وبراعة احمد

الدكتور: انت شاطر يا أحمد براڤو عليك تستحق فعلاً التميز بس ياريت تحسن من طريقة تعبيرك انا فاهم اللى انت بتقوله بس انت هتشرح لسنه اولى فهتبقىحاجه جديدة عليهم ولازم يحبوها ويفهموها

أحمد: حاضر ي دكتور دا شرف ليا طبعاً، اكيد ، هحاول ، أن شاء الله ، عن اذنك

أحمد فى الطرقات وهو ماشى ليخرج من الكلية : يسسس شكراً يا رب واخيرا حلمى تحقق بس لسه فى تكه لازم مش اقف واكمل دلوقتى دى فرصتى انا لازم اروح بدرى النهاردة علشان احكى اللى حصل للبنات