Günseli
Mahir değil de Çakır çıksaydı keşke. Nefret ediyorum bu adamdan. Gevrek gevrek gülüyor bir de iğrenç adam.
Kollarımı uzatıp babama koştum Mahir bıraktığı gibi. Sımsıkı sarıldı bana, sarıldım ona. Öptü, kokladı, kollarım kırılana kadar sıktım belini.
“İyi misin?”
“İyiyim merak etme. Etmeyin tamam mı? Bana zarar vermiyorlar.”
“Esas kızın bize zarar veriyor,” dedi Çakır bizim konuşmamıza dahil olup. “Geldiğinden beri şiddet uyguluyor bana.”
Babam gururla baktı yüzüme. “Aferin,” dedi ve saçımı okşadı iri elleriyle. Başımı yasladım. “Anneme söyle korkmasın, çok özledim ama buradakilerin derdi benimle değil zaten. Elleriyle besliyor Mahir bey beni, özel uşağım gibi kucağında taşıyor. Sırıttım.”
“Koskoca mafya babasını parmağında oynatıyorsun Günseli,” dedi babam gülümseyerek. B
