KABANATA TRENTA'Y DOS

2057 Words

  “KAHIT NGAYON LANG, puwede bang ikaw muna si Noriel? Puwede ba kitang kausapin bilang ang lalaking tunay na minamahal ko?”   Napalunok si Yhael sa sinabing iyon ni Louisa, pakiramdam niya ay alam na nito ang lihim niya. Hindi niya tuloy alam kung paano ito papakalmahin nang hindi magdududa sa kanya. Hangga’t maari ay ayaw niya pang alam na may naaalala na siya sa kanyang tunay na pagkatao.   “Niloko nila ako, Yhael. Pinaniwala akong patay si Noriel, mahigit dalawang taon akong nagdusa sa isang pangyayaring hindi naman totoo,” ani Louisa na nagsimula na namang humikbi.   Humigpit ang yakap niya rito. Nadudurog ang puso niya sa nakikitang kalagayan ng dalaga, kung puwede lang na kunin niya iyon para lang gumaan ang pakiramdam nito ay gagawin niya.     “Nakatanim sa isipan ko na a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD