วันต่อมาฉันก็มาโผล่ที่บ้านคุณกรตามนัด เขาพาเด็กผู้หญิงคนนึงมาหาฉัน มือเขาโอบเอวเธอไว้ตลอด เธอเอาแต่ก้มหน้างุดไม่ยอมสบตาใคร เขาเชยคางเธอขึ้นแล้วจูบปากเธอต่อหน้าฉันเลย
"เด็กดีของพี่" คุณกรพูดกับเธอเสียงอ่อนเสียงหวาน
"ไหนว่าแค่อมKให้ก็จะยกหนี้ให้พ่อ"
เธอตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำ พูดไปร้องไห้ไป ดูๆไปก็น่าสงสารเหมือนกัน คุณกรก็นะ กับเด็กอายุแค่นี้ก็ไม่เว้น
"ไปมะนาว เอาของไปส่งให้พี่ที"
"ไหนคะของ" ฉันไม่เห็นเขาถืออะไรออกมาเลย
"นี่ไง"
เขาดันหลังเธอให้เดินมาหาฉัน
ฉันใจหายวาบ นี่มันเด็กอายุเท่าไหร่เชียว ดูแล้วเธอไม่น่าจะอายุเกินสิบห้าปีด้วยซ้ำ
"ทำได้มั้ย"
"เอ่อ" ฉันก็ไม่รู้จะเอายังไงเหมือนกัน กลัวโดนตำรวจจับก็กลัว
"งานพวกนี้เงินดีกว่าหนูเที่ยวไปอ้าขาให้ผู้ชายเอาอีกนะ" เขาว่า
"แค่พาเด็กไปส่งก็ได้ตังแล้วนะ"
ฉันเริ่มสองจิตสองใจ จะว่าไปก็จริงอย่างที่เค้าว่า มันได้เงินง่ายกว่าฉันไปขายตัวเองซะอี
