Unti-unting iminulat ni Sarah ang kanyang mga mata sa umagang iyon. At nakita niyang siya nalang nag-iisa sa kanyang room na kinaroroonan. Napabangon siya, nakaramdam parin siya ng panghihina pero medyo okay na siya kumpara kagabi. Hinananap ng mga mata niya si Kuya Darius.
"Nasaan ba kaya ito? iniwan nalang ba kaya niya ako rito?" Mahinang tanong niya sa kanyang sarili.
Siguro ay umuna nalang ito sa kanya dahil baka may importanteng lalakarin pa ito. Parang bigla siyang nakadama ng kalungkutan ng umagang iyon. Kung buhay lang sana ang kanyang mga magulang o di kaya'y si Ate Leah niya ay di siya mag-iisa ngayon. Sobrang napakahirap pala kung wala ng pamilya. Wala ng mag-aalaga kung sakaling may mangyari sa'yo tulad nito ngayon sa kanya. Biglang tumulo ang kanyang mga luha dahil sa isip
