Jasmine's POV
Mag-isa kong tinatahak ang daan patungo sa aming classroom. Kapansin-pansin ang pagngiti ng ilang estudyante sa akin, sadyang nakakapanibago dahil parang kailan lang ay isa akong "no one" at lapitin ng bully. Pero sa ngayon, makikita sa kanila ang paggalang sa isang tao na dapat naman talagang kinau-ugalian ng mga estudyante, sa kanilang kapwa-estudyante.
Sa aking paglalakad ay hindi sinasadyang madaraanan ko ang lumang silid-aklatan ng College Building, kung saan ay doon ko unang napagmasdan si Diago nang malapitan. Parang may kung anong nag-udyok sa akin na pumasok doon. Kaya napangiti ako nang malamang bukas iyon subalit natigilan ako nang makarinig ako ng umiiyak mula sa boses ng babae.
Kitang-kita ang kasikatan ng araw na nagmumula sa bintana nang magsimula akong hana
