ไม่นานร่างบางก็เดินมาถึงชั้นลอย เธอเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไป ภาพแรกที่เธอเห็น คือติณณ์ที่นั่งอยู่บนโซฟาใหญ่กลางห้อง ใบหน้าหล่อคมคายที่นิ่งเฉย กลับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างอย่างไม่คิดจะปิดบังแม้แต่นิดเดียว เมื่อคนที่เขาให้ไปตามลงมาเสียที
ฟาร์มอยู่ในชุดเดรสสีครีมเรียบหรู รวบผมขึ้นเผยกรอบหน้าสวยชัดเจน แสงไฟอุ่นๆ บนชั้นลอยขับผิวขาวของเธอให้ดูนุ่มละมุนยิ่งขึ้น เธอยิ้มบางๆ ก่อนจะหันไปทักทายเพลิงและตุลย์ แล้วยกมือขึ้นไหว้อย่างสุภาพ
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับฟาร์ม! ถ้ามาช้าอีกนิดเดียว สงสัยคนแถวนี้คงนั่งไม่ติด เพราะคิดถึงเมียแน่ๆ”
เพลิงรีบเอ่ยแซวขึ้นทันที พร้อมรอยยิ้มกวนๆ ราวกับว่าโอกาสที่จะได้แซวติณณ์แบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ แต่คำพูดนั้นกลับทำให้ฟาร์มหน้าแดงขึ้นมาทันที
“พอดีทำงานเพลินไปหน่อยอ่ะค่ะ”
“เพลินจนลืมเฮียเลยเหรอ”
เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่แววตากลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ฟาร์มทิ้งต
