"Daha ne kadar odasına kapatacak kendini!?"
"Poyraz bir sakin ol canım."
"Ne sakini Güneş gidip o çocuğun ağzını burnunu dağıtmamak için zor duruyorum ne sakini."
Duyduğum konuşmalarla gözlerimi açtım. Soğuk ellerimi alev almış gibi olan gözlerime bastırırken hala duyduğum sözlerle üstümdeki ince örtüyü ittim.
Kapıyı açıp onlara bakarken elimle kapının kenarına tutundum. Ayakta duracak halim yoktu.
"Anne."
"Bebeğim iyi misin?" Gelip kollarını bana sarınca gülümsedim yavaşça.
Üç gün daha geçmişti. Bir hafta oluyordu. Aramalarıma cevap alamamıştım. Çünkü telefonu kapalıydı.
Mesajlarıma zaten dönüş yapamazdı. Tüm yolları denemiştim ona ulaşmak için. Ama olmamıştı cidden bitmişti sanırım.
"İyiyim, şey Eylülle Eymen'e söyler misin biletleri alsınlar dönmek istiyorum artık."
"Lavinia n
