“คุณยี่หวาเก่งมากเลยนะคะที่เจอเรื่องแบบนั้นแล้วยังมีสติอยู่”
แสงดาวเอ่ยชมอย่างจริงใจเมื่อได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นในไร่ของอินทรี ตอนที่
ยี่หวาโดนจับเป็นตัวประกัน
“มีสติอะไร เสียงดังไม่หยุด” อินทรีว่าก่อนจะตักเส้นข้าวซอยเข้าปาก
“พี่อินทรีไม่มีสิทธิ์พูดแบบนี้นะคะ พี่ใจร้ายมากรู้รึเปล่าคะที่บอกให้คนร้ายยิง
คุณยี่หวาแบบนั้น ทำไมพี่ไม่รู้จักห่วงเธอบ้าง พี่ไม่รู้เลยรึไงว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเรานั้นกลัวมากแค่ไหน พี่คิดว่าทุกคนไม่รู้จักกลัวอะไรเหมือนพี่รึยังไงคะ”
ยี่หวายิ้มออกมา มองแสงดาวด้วยความเอ็นดู ถึงจะพึ่งรู้จักกันแต่ยี่หวากลับรู้สึกเอ็นดูแสงดาวอย่างบอกไม่ถูก เธอแลดูหวานละมุน สุภาพเรียบร้อยแต่พอได้เห็นเธอมุมนี้แล้ว ยี่หวาประทับใจในตัวเธอไม่น้อยเลย
“พูดเกินไปรึเปล่า ฉันรู้หรอกน่าว่าสถานการณ์ตอนนั้นต้องทำยังไง”
“ฉันคิดเหมือนแสงดาวนะอินทรี นายทำแบบนั้น มันเกินไปสำหรับผู้หญิงสวย ๆ อย
