“ยี่หวาอยากกินสตรอว์เบอร์รีรึเปล่า ฉันพึ่งให้คนเอามาให้”
“ไม่ค่ะ”
น้ำเสียงและท่าทางเย็นชาของยี่หวาทำให้อินทรีถึงกับขมวดคิ้ว แม้ว่าปกติยี่หวาไม่ได้พูดจาออดอ้อนกับเขาแต่ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เธอพูดจาเย็นชาแบบนี้ ตอนอยู่ที่ร้านข้าวซอย เธอยังหัวเราะและยิ้มแย้มอยู่เลยแต่ทำไมตอนนี้ถึงเป็นอย่างนี้ไปได้
อินทรีชะเง้อมองหญิงสาวที่เดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองพลางคิดทบทวนว่าเธอมีอาการอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไร และสาเหตุเกิดจากอะไรแต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก จะให้เข้าไปถามเซ้าซี้นั่นก็ไม่ใช่นิสัยของอินทรี สุดท้ายเขาเลยเลือกปล่อยเธอไปก่อน
“เดี๋ยวคงหายละมั้ง”
กริ๊ง กริ๊ง
อินทรีหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นลูกน้องคนสนิทจึงกดรับ
“ฮัลโหล”
“คุณอินทรีครับ วันนี้คุณอินทรีจะเข้ามาในไร่ไหมครับ”
เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่อินทรีจำเป็นต้องเข้าไปตรวจเช็กความเรียบร้อยภายในไร่ เขาจึงมีความจำเป็นต้องเข้าไปใน
