WOUNDED SOUL

CHAPTER 9:SAVIOR

Chase

I can't still forget what I saw kanina. Naglalakad na kami palabas ng school ni Chandrie para mag lunch sa labas. Nang napatingin ako sa canteen. Marami ang nagkukumpulan kaya nagtaka ako.

Himinto ako saglit at tumingin doon,tinawag naman ako ng kapatid ko pero hindi ko ito pinansin. I unconsciously walk there, hindi ko maipaliwanag pero gusto kong makita kung anuman ang pinagkakaguluhan nila Doon.

Napatigil naman silang lahat at nahawi ang ibang studyante hanggang sa nakita ko ang likod niya. And there, I saw her napahinto ako sa paglalakad sa gulat. Nagkalat ang pagkain sa sahig at nakapalibot ito sa kanya. And I know whose back is that, kahit nakayuko siya at nakatalikod sa akin ay parang kilala ito ng sarili kong katawan at naglalakad papunta doon.

"What the? !" narinig kong turan ni Chandrie sumunod na pala ito sa akin.

Lumuhod ako sa gilid niya at tinanggal ang ibang pagkain sa katawan niya. Awang-awa ako at gusto kong manuntok, but I refrain myself on doing it. Binuhat ko siya at, hinarap ko saglit ang kapatid ko at sinabing siya na ang bahala dito.

Dahil baka hindi ako makapagpigil at ano pa ang magawa ko. Naglakad na ako palabas ng canteen at bigla namang umaangat ang mukha niya sa akin.

"Don't worry baby, everything will be alright. " Sabi ko sa kanya at tumango naman siya at niyakap lang ako.

Umiiyak siya, and it breaks me. Binilisan ko nalang ang paglalakad para makarating sa kotse. Nang makarating kami ay binuksan ko na ito at iniupo siya sa passenger seat. Nawalan siya ng malay kaya nataranta ako saglit.

Maybe she's just exhausted at nawalan siya ng malay. Habang nagdadrive papunta sa condo ay tinawagan ko na si Nana pumunta doon at para magpatulong na mabihisan siya. Habang nagdadrive ako ay nililingon-lingon ko siya.

Gusto kong magwala at pagbayarin ang gumawa nito sa kanya.

Pagkarating ko sa condo ay agad kaming umakyat at mayamaya lang ay dumating na si Nana. Iniwan ko muna sila sa kwarto para tawagan si Chandrie at nakibalita.

"How is it?" bungad ko sa kanya.

"I already talk to the dean, and she said na ipapatawag ang mga student bukas Pati ang mga magulang nito. Is she ok now, her friend here is worried and umiiyak pa rin siya. I think I should bring her there." pagpapatuloy nito.

"She's ok, nandito na si Nana at binibihisan siya ngayon sa kwarto. And ikaw na bahala dyan sa fiancé mo." natatawa kong Saad.

"The f**k, no way! I would never allow anyone to dictate my life. Hindi ako papayag sa gusto nila Lola. No way!" sagot nito at binaba na ang tawag. That brother of mine, looks like his Playboy time is over.

Napaupo nalang ako sa sofa habang hinihintay na matapos si Nana na bihisan si Kristine. Mayamaya naman ay lumabas na ito. Pumasok ako sa loob at tiningnan siya. Suot n'ya ang maluwang ko na damit at boxer shorts. Napangiti nalang ako.

"Alam mo hijo, parang pamilyar siya." si Nana sumunod pala ito sa akin. Hinarap ko naman siya at nakatingin lang siya sa tulog na Kristine.

"Nana, siya iyong tumulong sa iyo sa grocery kahapon. At doon siya nag-aaral sa school namin." sagot ko sa kanya. Napasinghap naman siya at napatakip ng bibig.

"Aba'y oo nga 'no, siya nga iyon kahapon. Ano ba ang nangyari sa kanya at ganoon ang hitsura niya kanina? May event ba kayo sa school niyo at ganoon nalang ang ayos niya?" nagtataka nitong tanong. Inilabas ko muna si Nana at baka magising siya. Umupo ako sa sopa at umupo na din siya sa harap ko.

" No Nana, wala pa pong event ngayon sa school next month pa po. "sagot ko at napkunoot - noo naman siya.

" It's look like she's being bullied,"Napasinghap na naman ito" nakita ko lang siya kanina sa canteen at ganoon na ang hitsura niya. "Dagdag ko at biglang naluha si Nana.

I can understand her, kasi iyon din ang naramdaman ko kanina ng makita ko siya.

" Diyos ko, bakit naman nangyari ito sa kanya eh napakabait naman ng batang iyan."saad nito at umiling - iling pa.

" I don't know Nana,"napayuko nalang ako at sinapo ang aking ulo" wag po kayong mag-alala pinapaimbistigahn ko na po ang nangyari. At magbabayad ang sinuman ang gumawa nito sa kanya. "pagpatuloy ko.

Tumayo naman si Nana at nagpaalam na at kailangan na din niyang bumalik sa bahay. Pinasundo ko nalang siya sa driver. Hinatid ko lang siya sa pinto. Nag bilin pa siyang alagaan ko daw si Kristine. Malungkot siyang umalis ng condo.

I know what she felt. Bumalik ako sa kwarto at umopo sa tabi niya. Even in her sleep she looks sad,and I want to erase that sadness. Hinaplos ko ng dahan-dahan ang mukha niya. Bigla may tumulo na luha sa mata niya,and she's murmuring her mom in her sleep. I dried her tears, it's break me seeing her like this.

"It's ok baby, everything will be fine. Just rest for now. " I said at tumayo na I can't bear seeing her like this.

Hinalikan ko muna siya sa noo at lumabas. Palabas na sana ako ng may nagring na phone. Tiningnan ko ito at nakitang may nagtext. Pinabayaan ko nalang ito at lumabas na.

Uupo na sana ako ng marinig ko itong sumigaw kaya napatakbo ako sa loob ng kwarto. Nakita ko itong nakaupo na sa kama at umiiyak na nakahawak sa kanyang ulo.

"What is it, are you hurt somewhere or anything?" natataranta kong tanong at umupo ako sa tabi niya.

Hinawakan ko ito sa magkabilang balikat at tiningala naman ako nito. Tears streaming down on her face while looking at me. Umiling ito at yumakap sa akin at umiiyak. Nabigla ako sandali pero kalaunan ay gumanti na din ako ng yakap. I patted her hair and wait for her to calm down.

Mayamaya ay naramdaman ko naman na kumalma na siya pero mahihina pa ring umiiyak at nakatulog ulit. Dahan-dahan ko siyang hiniga at pinunasan ang luha niya. I hope she can tell me, what's making her like this.

Lumabas ulit ako ng kwarto at dumeretso sa kusina. I haven't had my lunch, pero nawalan na ako ng gana. Maybe I'll just wait for her to wake up at sabay nalang kami. I'm sure hindi pa din siya na kakain. Uminom nalang ako ng tubig at nagpuntang sala at hinarap ang computer ko dito sa bahay.

I have my set here para pag naiiwan ko ang laptop ko ay pwede pa rin akong magtrabaho dito. Hindi ko namalayan ang oras, 4 na pala. Tumayo na ako at sinilip siya sa kwarto at sakto naman na pupungas-pungas siyang umupo sa kama. Linapitan ko ito at umupo sa kama at hinarap siya.

"Are you ok now? " tanong ko sa kanya. Medyo nagulat pa ito bago nag-angat ng tingin sa akin.

Nakita kong nagtaka pa siya, pero siguro ng maalala niya ang nangyari ay tumango ito. Bigla niyang tiningnan ang suot niya at tumingin sa akin. I know what she's thinking so inunahan ko na siya.

"Si Nana ang nagpalit sayo ng damit, remember her from yesterday?" Saad ko dito at napahingang malalim bago tumango.

"Thank you, pasensya na sa abala." tatayo na sana ito ng pigilan ko sa kamy.

"Stay for a while kumain na muna tayo, ako nang maghahatid sayo sa inyo." Saad ko at naunang na lumabas para mag-init ng pagkain.

Pagkatapos kong mag-init ay inihanda ko na ito sa mesa. Saktong lumabas naman ito mula sa kwarto at bagong hilamos, namamaga pa rin ang mata niya. Pinaupo ko na ito sa harap ko at ako na ang naglagay ng pagkain niya sa plato niya. Caldereta ang ininit kong ulam hindi lang alam kung magugustuhan niya.

Mabuti nalang may kanin pa akong tira kanina ng umaga. Tahimik naman siya kumain at minsan napapatingin sa akin. Mukhang nahihiya pa siya, napangiti naman ako at hinayaan ko lang siya hanggang sa matapos kaming kumain.

"A-ako na ang maghuhugas. " alok niya ng matapos kaming kumain. Pinabayaan ko na siya para kahit p'paano ay may distraction siya.

"Ok, I'll just wait you in the sala. " Saad ko bago umalis at nagtungong sala.

Umupo lang ako at binuksan ang t. V.

Mayamaya naman ay natapos siya, at parang hindi siya mapakali kung lalapit ba siya o hindi.

"Set down. " at itinuro ang upuan sa aking tabi. Umupo naman siya na nakayuko.

"I'm sorry sa abala, at pasensya na at kailangan mo pa na makita ang nangyari kanina." Saad niya habang nakayuko pa rin.

Inangat ko naman ang ulo niya at tumingin ako sa mata niya, Teary eyes.

"I don't know what happen there pero magbabayad ang gumawa nito sa iyo. Kahit hindi ko man alam ang dahilan, pero I'm just here to listen. Hindi kita huhusgahan at wag kang mag-alala sa nakita ko kanina. I'm glad I was there,I'm just late." Saad ko at pinunasan ang tumulong luha sa mata niya..

" Its nothing, sanay na ako. I think I need to go home masyado na kitang naiistorbo. "saad niya at akmang tatayo ng hinawakan ko ang kanay niya. Nagkagtinginan kami at tiningnan niya ang kamay ko.

I felt a spark, at alam kong naramdaman niya din 'yon.

TBC...