UNKNOWN IDENTITY 10
1232 Words
Napansin ko na basang basa ang unan ko at may na iwan pa sa pisngi ko na mga luha, "Huh! umiiyak ako habang nanaginip?" Tanong ko sa aking sarili.
"Uhm, ngayon pala ang bisita ko kila mama sa hospital," saad ko ng maalala ko ang gagawin ko ngayong araw. Agad na akong bumangon at ng ayos ng sarili, naligo muna ako tapos ko maligo pumunta na ako sa kusina para mag handa ng aking makakain. Nang matapos kung mag luto ay nag almusal narin ako,
Nang matapos na ako sa mga ginagawa ko ay nag ayos na sa aking mga dadalhin. Inilagay ko sa king dibdib ang sulat na galing kay Mr. Erick, ng ma safety ko na ito ay nag desisyon na ako na umalis na sa bahay. Chenik ko ang mga pintuan bintana kung na e luck na ito ng maayos, ng segurado na ako na naka luck na ito ay ready na para umalis. Nasa labas na ako ng bahay, agad ko kinuha ko ang bike sa likod bahay, agad ko pinadyakan ito para maka alis narin ako. Mabilis kung narating ang kanto, tulad dati sa parking area ng mga bike ko iniwan ang aking bike, tinali at pinadluck ko ito ng maayos.
Agad ako nag abang ng trike at mabuti nalang hindi ako nag antay ng matagal dahil may dumaan agad at pinara ko ito. Sumakay na ako sa pinara kung trike, "Kuya sa general hospital ho, ito po bayad" saad ko sabay abot sa pamasahe.
Nang makarating na ako sa ospita ay nag palinga-linga ako para tingnan ang paligid, nang mapag tanto ko na wala namang kakaibang tao ay nag patuloy na ako sa aking pag lalakad, agad ko pinuntahan ang parking area, hinanap ko ang kotse ni Gab pero hindi ko ito nakita. "Dibali na nga kakatok nalang ako sa kwarto ng mommy niya," bulong ko sa hangin.
Nag patuloy ako sa paglalakad papasok ako ng hospital, sa likod ako dumaan kung saan ako lage dumadaan para mabilis ako maka rating.
Nang malapit na ako sa kwarto ng mommy ni Gab ay may nakita akong dalawang lalaki naka opo sa may pintuan,
Nagpatuloy pa rin ako sa paglalakad kunware hindi ko sila na pansin, kakatok na sana ako sa pinto ng hinarang ako ng dalawang lalaki.
"Sino ka?" bungad ng isang lalaki.
"Uhm, anjan ba si Gab?" saad ko.
"Sino kaba?" matigas nilang tanong.
"Uhm, Pwede pasabi sa kanya si hanap siya ni Flair," bulong ko sa kanilang dalawa.
"Wala siya dito," saad ng isang lalaki.
"Pwede na ba ako pumasok?" pangungulit ko rito.
"Hindi, wala siyang sinabi na pwede ka papasukin,"
"Sige naman oh, or e text ninyo siya na nandito ako please! please!" pangungulit ko sa dalawa.
"Bawal talaga miss, hanggang wala siyang bilin, wala kami ni sino pwede papasokin,"
"Kuya naman, sige napo o emergency lang po,"
"Hindi pa rin dahil walang bilin si boss sa amin na may bisita siyang darating ngayon,"
"Asan ba kasi sya?" kunwaring sabi ko na pagalit.
"Kagabe pa siya umalis baka mamayang gabi pa siya darating,"
"Kuya naman, please o, e text niyo na kasi para pupunta siya agad."
"Bawal," sabay nilang sabi.
"Aist, ano bayan excited pana man akong pumunta dito tapos wala pala iyong ingot nayon,"
Nagulat ako ng may nagsalita sa likod ko. "Ahem, sinong ingot?" tanong nito.
Bigla akong napalingon dahil sa gulat ko, kahit naka mask ito kilalang kilala ko ang alindog niya.
"Ah, Eh, itong dalawa ang ingot ayaw ako papasokin," saad ko.
"Ano kasi ng yare dito Joel, Jerry?" tanong niya sa tauhan niya.
"Iyang babae nayan nagpupumilit na papasukin namin,"paliwanag nila.
Tumingin ako sa mukha ni Gab na itsura ng kuting na nagmamakaawa.
"Okay, pasok na tayo." saad niya sa akin.
"Opo dok Gab, hahahaha" saad ko sabay tawa.
Nakapasok na kami sa kwarto at agad ako tinanung. "Ow, whats you bring here?"
Kinuha ko iyong papel na nasa dibdib ko sabay abot sa kanya! "Kunin mo ito at basahin," saad ko. "Wag kang mag alala mabango yan," pabiro kung sabi.
Kinuha naman nya ito at binasa.
"Dear anak, Gab wag kang mag alala saakin ligtas ako pasabi narin kay mommy at Marie, magpasalamat ka sa babae na iyan dahil siya ang nagligtas ng buhay ko, siya rin ang nag aalaga sa akin, itong kwentas ang katibayan na hindi niya ito gawa-gawa para linlangin ka, siya rin ng request sa bagay na ito bilang ebidensya na buhay ako para maniwala ka. Your truly daddy Erick" Tiningnan ni Gab ang kwintas, Alam niya na sa daddy niya iyon unang tingin palang niya.
Tumingin si Gab sa akin at yumakap ng mahigpit, umiyak narin ito. Inalo ko naman ang likod niya para patahanin at pagaanin lalo ang pakiramdam niya.
Nagkatingina kaming dalawa ni Gab nag mag salita ang mommy nya,
"Ano iyan anak bakit ka umiiyak diyan?"
"Oo nga parang hindi ka lalaki," sabi ko rito sabay tapik ng balikat niya. "Sunugin muna natin iyang sulat para walang ebidensya," saad ko.
Hindi niya ako pinansin at tinalikuran niya ako at tinungo ang mommy niya.
"Mommy my good news ako sayo, buhay si daddy kaya mag pagaling ka na po," sabi nito ng pa bulong.
"Totoo ba iyan kuya" tanong nito at tumatalon na may kasamang luha dahil sa sobrang saya niya.
"Totoo ba iyan anak" tanong ng mommy niya.
"Yes mommy," sabay ipinakita ni Gab ang kwintas.
"Thanks God," tanging sambit nito at humagulgol na ito ng iyak.
"Ahm, pasintabi at pasensya na po sa disturbo, mam! Iha at Gab, pwede po ba hinaan lang ninyo ang boses ninyo, baka my makarinig sa inyo mabulabog kayo." saad ko rito.
"Sino siya anak?" tanong ng mommy ni Gab.
"Mom, siya ho iyong nakahanap at nag alaga kay daddy" paliwanag niya sa bulong na boses.
Ngumiti ang mommy ni Gab at nagpasalamat, "Salamat sayo iha"
"Oo ate, maraming salamat talaga sa iyo," wika ng kapatid ni Gab.
"Walang ano man po," saad ko.
"Mommy at Marie siya pala si Flair, mama niya yong naka admit sa katabe nating kwarto," pagpapakilala ni Gab sa mommy at kapatid niya.
"Hi po tita at Marie," saad ko habang kumakaway.
Kumaway din sila bilang pag tanggap nila sa akin. Nagulat ako ng niyakap ako ni Marie. "Maraming salamat sayo ate Flair," saad nito.
Niyakap ko rin si Marie, "Walang ano man iyon iha,"
Binaling ko ang tingin ko kay Gab at pinamiwangan ko siya sabay lapag ng palad ko sa hangin.
"Okay fine let's talk in the car," saad nito.
Lumakad na siya at nagpaalam na sa mommy and sister niya.
"Wait lang akin nayang papel kailangan muna natin sunogin iyan," saad ko sabay hablot ng papel sa kamay niya, pumunta agad ako sa banyo sumunod naman siya.
"Where's the lighter?" tanong niya.
Dinukot ko sa bulsa ko ang lighter, "See" sabi ko sabay pakita ko sa sa kanya.
"Ow always ready a, pinaghandaan mo talaga ito"
"Yup, para walang ebidensya" saad ko, sinunog ko na agad ang papel pag ka abo nito ay iflinash ko agad sa inidoro.
"Uhm, tara na sa kotse," saad ko rito at nginitiang mapang asar.
Wala siyang nagawa kaya laglag braso siyang sumunod saakin. Naglakad na kami para umalis, bago iyon ay tiningnan ko muna sila mommy ni Gab at Marie. Nakita ko sa kanila ang masayang reaction, nag paalam narin ako, "tita! Marie! aalis na ho kami," nakangiti kung sabi.
- Writer
