ความจริงเซี่ยหวายอีไม่ต้องการที่จะละลาบละล้วง เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของผู้อื่น แต่เขาอยากรู้ว่าแม่ทัพหยวนหมิงเขียนสิ่งใดเอาไว้กันแน่ จึงทำให้หยวนชิงหลิงมีอาการเช่นนี้
มือเรียวยาวพยายามแกะกระดาษจดหมายออกจากมือเล็กของนางที่กำเอาไว้แน่นทั้งที่ยังไม่ได้สติกลับมา หลังจากที่เขาอ่านเนื้อความภายในจดหมายจนจบ เซี่ยหวายอีก็โมโหจนตบโต๊ะที่อยู่ข้างเตียงจนพังยัง จื่อชางที่เฝ้าอยู่ด้านนอกรีบพุ่งเข้าไปในกระโจมอย่างไม่รีรอ เพราะคิดว่านายของตนกำลังได้รับอันตราย
“ท่านอ๋อง เกิดสิ่งใดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อจื่อชางมองเห็นเศษซากโต๊ะที่อยู่มุมหนึ่งของกระโจม เขาก็เข้าใจในสถานการณ์ทันที
“กระหม่อมจะให้คนมาทำความสะอาดทีหลัง”
เอ่ยจบจื่อชางก็เดินออกไปทำหน้าที่ของตนเช่นเดิม เซี่ยหวายอีก้มลงมองกระดาษจดหมายที่อยู่ในมือของตนอีกครั้ง เนื้อความในจดหมายเขียนถึงหยวนชิงหลิงเอาไว้ว่า
ถึงหลิงเอ๋อ
บุตรสาวสุดที่รักของพ่อ หากลูก
