ตอนที่ 14 เจรจาต่อรอง (NC20+)

1953 Words

ตอนที่ 14 เจรจาต่อรอง (NC20+) “แม่...เมย์เจ็บ” “เมย์ไม่ทำแล้ว แม่เจ็บฮือออ” ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นตามเพราะแรงดิ้นจากคนด้านข้าง “เป็นอะไรของเธอ” สภาพหญิงสาวตอนนี้เม็ดเหงื่อผุดตามกรอบใบหน้าสวยหน้าตาที่ซีดเซียวริมฝีปากแห้งผากมือหนาเอื้อมมือแตะแขนขาวเนื้อแต่ก็ต้องชะงักกลับเพราะอุณหภูมิในร่างกายคนด้านข้างร้อนมากตามร่างกายสวยที่เต็มไปด้วยแรงบีบจากน้ำมือเขาขาขาวที่อ้าเพราะหุบไม่ได้กลีบกุกลาบที่บัดนี้แห้งเกรอะเต็มไปด้วยน้ำรักจากเขา รูร่องที่ก่อนหน้านี้ปิดสนิทตอนนี้กลับเป็นรูที่ขยายออกตามขนาดของเขาอีก “ชิบ...” “อย่าเป็นอะไรนะ” ประธานหนุ่มรีบลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าทั้งของตัวเองและสวมใส่ให้คนป่วยอย่างร้อนรนมือแกร่งช้อนตัวหญิงสาวในท่าอุ้มเจ้าสาวไปที่หน้าประตูกับพบว่าเขาเป็นคนล็อคไว้จึงต้องวางร่างบางไว้ที่เตียงอย่างหัวเสียเพราะตอนนี้หญิงสาวละเมอพึมพำอยู่เป็นระยะ แกร็ก ~ ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเช้าบริเวณหน้ามูลนิธิเด็กๆยังไม่ออกจากห้องนอนทำให้ชายหนุ่มรีบพาหญิงสาวออกไปหากใครมาเห็นอาจจะเกิดคำถามเอาได้...แต่ไม่ทันไร “นั่นใครเป็นไรคะคุณหนู” เสียงแม่นมที่คุ้นเคยที่มองตามมาตั้งแต่ออกจากห้องแต่ทว่าอีกคนรีบจนลืมสังเกต “เธอไม่สบายผมจะพาเธอไปหาหมอ” ชายหนุ่มไม่รอให้อีกคนได้มีโอกาสถามต่อรีบเดินออกจากประตูรั้วไปยังรถหรูหน้ามูลนิธิวางคนตัวเล็กแต่รีบตรงไปที่ตำแหน่งคนขับเหยียบคันเร่งออกไปอย่างรวดเร็ว คนที่มีอายุอาบน้ำร้อนมาก่อนรู้ดีว่าเกิดอะไรกับทั้งคู่เพราะอยู่ในสายตาทั้งหมด “นั่นน้องเมย์ของคุณหนูปัญไงคะ” โรงพยาบาล BKK เมื่อมาถึงเตียงผู้ป่วยจากพนักงานทีมแพทย์ก็เข้ามารอรับตัวหญิงสาวเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วเวลาผ่านไปสักพัก...ชายหนุ่มนั่งรอบริเวณห้องฉุกเฉินมือกุมประสานที่ตักไว้แน่นสายตาคมลอบมองหน้าประตูเป็นพักๆไม่นานประตูก็เปิดออกมา “เป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าคะ” แพทย์หญิงเอ่ยถามผู้ที่อยู่ด้านหน้าห้อง “ผมครับ” ร่างลุกเต็มความสูงเดินเข้าไปหาแพทย์สาวอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้คนไข้เข้าสู่ภาวะปกติแล้วค่ะ...แต่” “หมอได้สำรวจร่างกายเบื้องต้นพบว่าอวัยวะเพศฉีกขาดและติดเชื้อจากการร่วมเพศที่รุนแรงหากมาช้ากว่าเสี่ยงต่อเกิดการช็อคได้” “ทีหลังช่วยถนอมกว่านี้หน่อยนะคะ” เมื่อแพทย์หญิงได้เอ่ยตำหนิคนตัวสูงเสร็จก็เดินเข้าห้องพักแพทย์ไปทันที ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปภายในห้องพักผู้ป่วยวีไอพีที่มีร่างบางนอนหลับด้วยพิษไข้ฝ่ามือขวามีสายน้ำเกลือที่ตอนนี้เหลือเพียงครึ่งขวด “ฉันไม่ได้อยากทำให้เธอเจ็บ...แต่เธอทำฉันเจ็บก่อน” เสียงเข้มเอ่ยบอกยังคนตัวเล็กที่หลับไหลไม่รู้เรื่องทำให้ร่างสูงที่นอนไปไม่กี่ชั่วโมงอ่อนเพลียมาจากกิจกรรมเมื่อคืนจวบรุ่งส่างเข้าสู่นินทราไปอย่างง่ายดายตรงมือของหญิงสาวข้างเตียง สามชั่วโมงไป ~ นิ้วชี้เริ่มขยับเพราะรู้สึกเมื่อยถึงแรงกดทับเปลือกตาค่อยๆเปิดขึ้นมาปรับภาพเบื้องหน้าที่เบลอๆก็เริ่มชัดขึ้นมองไปรอบๆห้องสี่เหลี่ยมที่มีกลิ่นของยา...ทีวี...มีห้องครัวด้วยแน่นอนที่นี่คือโรงพยาบาล...และก็มีประธานหนุ่มนอนหลับอยู่ข้างๆ จำได้ว่าเมื่อคืนฉันกับเขาร่วมรักกันอย่างรุนแรงและนานมากๆจนจำไม่ได้ว่าจุดจบอยู่ที่ตรงไหนรู้สึกแค่ว่าฉันง่วงและหลับไปแต่ไหนมาโผล่อยู่โรงพยาบาลได้..ขยับขาปรากฏว่ามีความแสบที่จุดกลางกายสาวแต่ไม่มากเท่าเมื่อคืนอาจจะเพราะฉันได้ยาแต่ตอนนี้รู้สึกหิวน้ำจัง มือบางค่อยๆเอื้อมมือข้างที่มีน้ำเกลือไปหยิบแก้วน้ำที่หัวเตียงแต่ก็เอื้อมหยิบไม่ได้สักที…จนกระทั่ง “ทำอะไร” เสียงเข้มเอ่ยทำให้คนป่วยบนเตียงสะดุ้งเล็กน้อย “หิวน้ำค่ะ...อยากกินน้ำ” แรงจากตัวเองขยับทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งร่างสูงลุกขึ้นเพื่อที่จะเอาน้ำให้อีกคน น้ำที่ถูกรินมาใส่แก้วใสหญิงสาวเตรียมเอามือไปรับแต่ทว่าชายหนุ่มย้ายมันมาจ่อที่ปากสวยทำให้หญิงสาวค่อยๆดื่มน้ำจากที่อีกคนป้อนให้ “ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณคนตรงหน้าเมื่อดื่มน้ำเสร็จจากนั้นทั้งคู่ต่างเงียบกันไปสักพักหญิงสาวที่เริ่มอึดอัดจึงเริ่มชวนคนตัวสูงคุย “ฉันเป็นอะไรคะ ทำไมได้มาโรงพยาบาล” ด้วยความสงสัยว่าเมื่อคืนเธอแค่รู้สึกเพลียแล้วก็หลับไป “เธอไข้ขึ้นหนักละเมอร่วมด้วย” ร่างสูงเอ่ยขณะเลื่อนโต๊ะคร่อมเตียงที่ด้านบนมีอาหารอ่อนๆเพราะพยาบาลนำมาให้แต่ทว่าก่อนหน้าที่หญิงสาวและชายหนุ่มหลับอยู่ “ละเมอเลยเหรอคะ” “แล้ว...ฉันละเมอว่าอะไรคะ” หญิงสาวถามคนตัวสูงร่างเล็กที่ค่อยๆลุกนั่งตัวตรงเพื่อที่จะกินข้าวที่อีกคนเลื่อนมาให้ “ไม่หยักรู้ว่าเธอเป็นคนสงสัยเยอะ” สายตาคมจ้องมองอีกคนที่กำลังตักข้าวเข้าปากเมื่อเขาตอบกลับไปแบบนั้นหญิงสาวไม่กล้าถามอะไรเขาต่อ “ฉันจะไม่จับเธอเข้าคุก” “แต่เธอจะต้องทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่าง ไม่ว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรเธอต้องอดทน” มือบางที่กำลังจะตักข้าวต้มเข้าปากชะงัก “ฉันต้องทำอะไรบ้างเหรอคะ” “นางบำเรอแบบเมื่อคืน” หญิงสาวที่รู้ว่าตัวเองไร้ค่าอยู่แล้วแต่เลือกอะไรก็ไม่ได้นอกสะจากจะหาความจริงมาว่าใครใส่ร้ายว่าเป็นเธอ “ตกลงค่ะ” “แต่...ถ้าฉันหาหลักฐานมาได้ว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำ” “คุณจะปล่อยฉันไปไหมคะ” เธอเจราจาต่อรองเพื่อให้เขาเห็นใจว่าเธอบริสุทธิ์ใจว่าเธอไม่ได้เป็นคนทำกับบริษัทเขาแบบนั้น “ได้สิ หามาให้ได้ละกัน” “ฉันก็ไม่ได้อยากจะอยู่กับเธอนานนักหรอก” เสียงราบเรียบตอบกลับร่างบางไปด้วยความหงุดหงิดที่อีกคนต้องการจะไปจากเขาพร้อมกับเดินออกจากห้องไปทันที หญิงสาวที่เห็นแผ่นหลังหนาเดินออกไปจึงพยายามกลั้นตาเอาไว้แม้จะรู้สึกละอายใจที่ต้องตอบตกลงเป็นนางบำเรอสวาทจากนั้นมือบางเอื้อมจับแก้วเล็กที่ด้านในมียาอยู่สามเม็ดไม่นานก็หลับไปด้วยความง่ายดายเพราะฤทธิ์ยา แอ็ด ~ ร่างสูงที่ลงไปสงบสติอารมณ์ตัวเองข้างล่างด้วยการดูดบุหรี่ราคาแพงจนหมดไปสามมวนพร้อมกับหาอะไรกินเนื่องจากเมื่อคืนใช้พลังกับหญิงสาวไปเยอะไม่นานเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา ติ๊ดดด ~ “ฮัลโหล” “คุณฤทธิ์ให้ผมส่งตำรวจมาจับคุณเมย์เลยไหมครับ” สายสืบเอ่ยด้วยความเคารพ “ไม่ต้องเดี๋ยวฉันจัดการเอง” “มึงแน่ใจแล้วใช่ไหม กูอยากให้มึงตรวจสอบที่มาข้อมูลอีกที” เมื่อวางสายจากสายสืบจึงรีบกดลิฟท์ไปหาอีกคนคาดว่าอีกน่าจะหลับเพราะยาที่เค้าเตรียมวางให้กินแล้วจะออกฤทธิ์ง่วงซึ่งเป็นตามคาดเมื่อเข้ามาภายในห้องหญิงสาวหลับแล้วมือแกร่งหยิบหลอดยาทาแก้อักเสบตรงส่วนล่างของร่างบาง กางเกงโรงพยาบาลสีฟ้าอ่อนถูกลดลงใต้เข่ามือหนาค่อยบีบยาครีมสีขาวทาบริเวณกลีบสวยที่ตอนนี้ช้ำเป็นสีแดงรอบๆอย่างเบามือสาบานเลยว่าเกิดมา 28ปี ไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ใคร “อือออ” คนที่กำลังหลับด้วยความสุขจู่ๆกลับรู้สึกโดนรบกวนจึงลืมตาพบว่าเจอคนใจร้ายจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้วซึ่งตอนนี้กำลังใช้มือลูบน้องสาวของเธอ “คะคุณปัญทำอะไรคะ” “เธอยังไม่ได้ทายาแก้อักเสบ ฉันเลยทาให้” หญิงสาวที่ไวต่อความรู้สึกความมืออุ่นๆลูบไล่ไปมาทำให้เกิดความรู้สึกวูบวาบจนทำให้เกิดน้ำสีใสออกมาชายหนุ่มที่เห็นแบบนั้นจึงเอานิ้วโป้งสากขยี้ไปที่เม็ดบัวสีชมพูผสมกับน้ำสีใจจนเกิดเป็นเสียงลามกออกมา แจ๊ะ..แจ๊ะ “อื้อออ เฮ่อ” ร่างบางหลับตาปี๋สายหน้าไปมา ชายหนุ่มที่เห็นอีกคนเป็นแบบนั้นจึงเอ่ยปากออกมา “ให้ฉันช่วยเธอนะ” ร่างสูงค่อยๆถอดรองเท้าขึ้นไปคร่อมหญิงสาวมือแกร่งค่อยถอดกางเกงที่อยู่ใต้เข่าออกโยนไปที่พื้นจับขาเรียวสวยให้แยกออกกันเมื่อหญิงสาวที่เห็นแบบนั้นกลัวมาใครจะเข้ามาเห็นภาพลามกแบบนี้จึงเอ่ยเตือนสติคนข้างบน “อะอย่าค่ะ เดี๋ยวมีคนเข้ามาเห็น” หญิงสาวเลื่อนมือมาจับแขนแกร่งเพื่อเตือนสติอีกคน “รีบทำรีบเสร็จ” คนเอาแต่ใจเอ่ยจบจีบมือหญิงสาวที่แขนแกร่งเปลี่ยนเป็นเอามาวางไว้บนศรีษะตัวเองพร้อมกับใบหน้าหล่อลดลงไปที่กลางกายสาว ร่างบางรู้ว่าพูดไปคนเอาแต่ใจก็ไม่ฟังจึงปล่อยตามใจ ลิ้นสากได้ลิ้มเลียไปทั่วกลีบกุหลาบสีแดงสวยลากขึ้นลงไปมาพร้อมกับจูบที่กลางโหนกเนินเนียนขาวสวยดัง จุ๊ฟ ~ “ฮืออออ” การกระทำเมื่อครู่ทำให้หญิงสาวเผลอกำผมสีดำคลับเพื่อระบายความเสียวลิ้นหนาล้วงลึกเข้าไปในร่องสวาทที่คับแน่นแค่ไหนเขารู้ดีรสชาติหวานจากร่างบางที่เขาชอบดื่มที่สุดน้ำหวานที่เริ่มปลดปล่อยออกมาให้เขาได้ดื่มมีหรือที่เขาจะปล่อยให้มันไหลลงที่นอนลิ้นหนารีบปาดเข้าปากหยักอย่างหวงแหน “อืม...” เสียงครางคนใต้ร่างสวยเปล่งออกมาด้วยความพึงพอใจพร้อมกับส่งนิ้วกลางเข้าไปในร่องสวยปากหยักจึงเลื่อนไปที่ติ่งที่ยื่นออกมาใช้สิ้นสากปัดป่ายรัวๆนิ้วมือชักเข้าออกจากหนึ่งเพิ่มเป็นสองนิ้ว “อ๊ะ..อ๊ะ...อ๊างงงง!” “อืมมมม” เสียงแห่งความสุขถูกผลัดกันเปล่งออกมาไม่นานมีเสียงขัดจังหวะดังขึ้น ก็อก ~ ก็อก ~ “อะอือ มี..คนมา” “อืม” ชายหนุ่มรีบเร่งนิ้วแกร่งและลิ้นรัวๆให้หญิงสาวได้เสร็จสม “เธอจะเสร็จหรือยัง” “จะเสร็จแล้วค่ะ” ไม่มีความเนียมอายหลงเหลือยู่อีกแล้วชายหนุ่มที่เร่งความเร็วความเสียวทั้งสองจุดไม่นานก็ทำให้หญิงสาวปลดปล่อยน้ำสีใสรสชาติหวานออกมา “อ๊าอือ...เฮ่อ” หญิงสาวครางออกมาเมื่อตัวเองนั้นได้ปลดปล่อยอกสวยกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ จู๊ฟ จ๊วบ… เมื่อชายหนุ่มทำความสะอาดกลีบสวยยกมือเช็ดมุมปากตัวเองเล็กน้อยเสร็จจึงรีบหยิบกางเกงที่พื้นมาสวมใส่ให้พร้อมกับรีบเดินไปเปิดประตูด้วยท่าทีปกติ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more