ตอนที่ 7 MAY - แผลบาดลึก
หญิงสาวพลางนึกคิดว่าหากตอบไปตรงๆเขาจะเข้าใจเธอไหมนะ...หากบอกกายว่าที่เธอทำไปเพราะมีเหตุผลจากแม่เขาจะให้อภัยเธอหรือเปล่า
“เอ่อ..คะ..คือฉันไม่ได้ตั้งใจ” เมื่อถูกจับได้ทำได้เพียงก้มหน้าลงในมือก็ได้แต่กำช้อนและส้อมแน่น
“ไม่ได้ตั้งใจ แต่เธอตั้งใจเดินเข้าไปหาที่ห้องสองครั้ง!!” เพียงเท่านั้นเสียงโยนกล่องอาหารมาไว้ด้านหน้าหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้างุดพรางไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า
ตุ๊บ.... เสียงนี้ทำให้ร่างบางสะดุ้ง
“คุณรู้มาตั้งแต่แรกเหรอคะ” ใบหน้าสวยที่ตอนนี้เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่เกิดจากความกดดันจากทุกสิ่งนอกจากนั้นยังรวมถึงที่เขาเป็นถึงประธานบริษัทแต่กลับมาอยู่คอนโดเล็กๆก็เพื่อที่จะคอยจับตาดูเธอรวมถึงเหตุการณ์ช่วงเช้าที่เขาทำแบบนั้นกับเธอ
“เลิกยุ่งกับครอบครัวฉัน”
“ฉันจะเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้าย” สายตาที่เว้าวอนต้องการที่จะสื่อให้เห็นใจแล้วทำไมจะต้องเห็นใจในเมื่อจะมีเหตุผลอะไรนอกจากผู้หญิงคนนี้ที่ต้องการหลอกผู้ชายไปวันๆ....
“ถ้าเธอยังอยากอยู่อย่างมีความสุขอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” คนตัวสูงกระแทกเสียงใส่เสร็จก็เดินออกไปทันทีจวบจนเวลาเลิกงานก็ไม่กลับเข้ามาอีกเลย ส่วนคนที่ยังอยู่ก็พลางนึกคิดสิ่งที่ประธานหนุ่มพูดและยังคงกังวลว่าแม่บุญธรรมจะไม่พอใจลงมือทำร้ายตนอีกซึ่งเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรแม่บุญธรรมถึงให้เธอทำลายครอบครัวนี้
QQ Bar vip
“ดื่มแต่หัววันเลยเหรอวะ” ร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาเดินตรงเข้ามาเบนซ์ เอ่ยทักทายผู้เป็นเพื่อนที่วันนี้มันเป็นอะไรไม่รู้จู่ๆ...เกิดชวนมานั่งดื่มทุกทีน้อยครั้งที่คนอย่างปัญชายหนุ่มผู้รักต่อการทำงานจะมานั่งดื่มในที่แบบนี้ ตั้งแต่เรียนจบก็ปลีกตัวออกมารับช่วงต่อจากทางบ้านทำให้ไม่มีเวลามากที่จะมาสังสรรค์ด้วยกันเหมือนสมัยเรียน
“อืม” ซึ่งเพื่อนของเขาตอบพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ สายตาคมที่ฉายออกมาถึงความคิดที่สับสนจ้องมองแต่แก้วที่มีน้ำสีอำพันในนั้นมีน้ำแข็งเพียงหนึ่งก้อนกลิ้งภายในแก้วไปมาจนทำให้ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยอย่างห่วงๆไม่ได้
“เรื่องอะไรวะ”
“คนที่คิดจะทำลายครอบครัวคนอื่นเขาต้องการอะไรวะ” ประธานหล่อถามผู้เป็นเพื่อน
“เขาแค้นอะไรปะวะ มึงไปทำอะไรให้เขา”
“กูก็ไม่รู้”
“คนอย่างมึงไม่เคยปล่อยให้ใครมาทำร้ายไปง่ายๆ จัดการเลยดิวะเดี๋ยวกูช่วยปิด” นอกจากเบนซ์จะทำธุรกิจรถยนต์หรูนำเข้าแล้วเบื้องหลังคือผู้มีอิทธิพลในมุมมืดคนนึงเลย
“มึงให้กูลงมือให้ไหม”
“ทำไมมึงทำหน้างั้น...” เมื่อเห็นหน้าเครียดของเพื่อนอดไม่ได้ที่เอ่ยว่าศัตรูของมันคือ
“ใคร...ผู้หญิง”
“อืม” ทว่าสายตากลับเห็นหญิงสาวที่คุ้นเคยกำลังเดินไปที่ห้องพักรับรองชั้นสอง ร่างสูงที่เห็นจึงลุกขึ้นเต็มความสูงก็เดินตามออกไปทันทีพอดีกับไม้เพื่อนสนิทอีกคนที่เดินตรงเข้ามาพร้อมกับเหล้านอกที่ตนนั้นได้มาจากที่ไปหาแฟนสาว
“เห้ย...กะ..กู”
“เอ้าไอปัญมึงรีบไปไหนเนี่ย”
“หลบดิ้” ประธานหนุ่มไหล่ชนเพื่อนอีกคนที่กำลังจะโอบทักทายตนจนทำให้อีกคนเซ
ปึก...
“เฮ้ยๆ....เหล้าตัวใหม่เลยนะเว้ยย” มือแกร่งจับเหล้าในมือไว้แน่นอย่างหวงแหนพลันมองไปหายังเพื่อนที่นั่งทำหน้าเอือมระอา
“กูไม่ได้ตกข่าวอะไรไปใช่ปะ”
“ปล่อยมันไปก่อน”
ตึกๆ... ชั้นสอง vip
แม่โทรมาบอกเธอว่าคนที่ต้องการให้ทำลายอยู่ที่นี่ แต่วันนี้เธอตั้งใจจะบอกความจริงทุกอย่างเผื่อที่ว่าเขาอาจจะช่วยให้เธอแก้ปัญหาและได้รับอิสระ ชายหนุ่มวันนี้ที่มีนัดดื่มกับเพื่อนซึ่งก็มีเพื่อนที่หญิงสาวรู้จักสมัยเรียนด้วยกัน...เอาวะ
ก๊อกๆ..แกร็กเสียงประตูที่เปิดเข้ามา
เมื่อคนในห้องกำลังพูดคุยสังสรรค์แต่เมื่อพบกับร่างบางอีกคนที่เข้ามาทุกคนกับหยุดชะงักทันที 0.0 =.=
“เมย์” กิตเรียกชื่อหญิงสาวด้วยความตกใจ"
“เมย์....” แชมป์ออกเสียงเรียกแบบยานด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
“กลับมาทำร้ายยยไอ..อายอึก...อีกเหร๋อออ”
“มาทำไมเมย์” กายถามหญิงสาวด้วยเสียงเข้มที่เข้ามาในห้องคนสุดท้ายด้วยความสงสัย
“กะกาย..เมย์ขอนั่งก่อนนะ” ร่างบางเอ่ยขณะกำลังจะนั่งยังโซฟาตรงข้ามแต่ทว่าชายหนุ่มดันพูดสะก่อน...
“ไม่..!!พูดมาเลยรีบพูดรีบกลับ”
“เรา..” ด้วยความอยากจะจบเรื่องนี้ทั้งหมดจึงรวบรวมความกล้าที่จะบอกคนตรงหน้าไปทุกคนรวมถึงเพื่อนชองคนตัวสูงถึงแม้จะดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปแต่มีสติครบยกเว้นแต่แชมป์ที่เมาแอ๋ไปแล้ว
“เมย์โดนแม่บังคับมาให้ทำร้ายกาย”
“เหตุผลอะไรเมย์ไม่รู้....เมย์ขอโทษ” หญิงสาวรู้สึกโล่งอกที่ได้เอ่ยบอกสิ่งที่อึดอัดมานาน ซึ่งผู้ที่อยู่ในห้องต่างก็รู้สึกตกใจแต่ก็กลับมีความไม่เชื่ออยู่บ้างโดยเฉพาะชายหนุ่มผู้ที่โดนทำร้ายความรู้สึก