ตอนที่ 1 MAY – แผนการจากแม่

2019 Words

1 MAY – แผนการจากแม่ บ้านเดี่ยวย่านชานเมือง หลังจากที่ฉันกลับมาจากเอาวุฒิ ฉันได้เกียรตินิยมอันดับ 1 คณะบริหารนะ ฉันดีใจมากและก็ตั้งใจและอยากนำมาให้คนที่บ้านดู... วันนี้แม่นัดฉันมาที่บ้านหลังจากที่ฉันได้ย้ายออกไปอยู่ข้างนอก นานถึง 4 ปี สงสัยแม่ฉันอยากจะให้ฉันกลับมาอยู่ด้วยแล้ว.. แต่ “แม่..เมย์มาแล้วค่ะ” หญิงสาวเรียกอยู่หลายครั้ง กระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา “โอ้ยพี่เมย์... จะเรียกอะไรนักหนา รำคาญ” เธอคือ สุชา สุทรากร ลูกสาวสายเลือดแท้ๆ ของแม่บุญธรรมฉันเอง “อ่าวสุชา แม่ละ” “อยู่บนห้องอะแต่เดี๋ยวก็ลงมา” “ตั้งแต่พี่ไม่อยู่ฉันก็ต้องซักผ้าเอง กับข้าวก็ไม่มีใครทำให้กิน” สุชาบ่นด้วยขณะกำลังลากเก้าอี้ลงนั่งพร้อมกับมือสไลด์หน้าจอโทรศัพท์ “งั้นวันนี้เดี๋ยวพี่ทำกับข้าวให้กินนะ” พูดจบหญิงสาวก็วางใบวุฒิไว้บนหัวโต๊ะและหันหลังเดินไปอีกฝั่งเป็นโซนห้องครัวแบบเปิด ถึงจะเป็นบ้านอยู่ในแถบชานเมืองแต่ในหมู่บ้านนี้มีการรักษาความปลอดภัยอย่างดี รวมถึงการตกแต่งสไลต์บ้านที่โมเดิร์น ในขณะที่หญิงสาวกำลังขะมักเขม้นในการทำอาหารอย่างชำนาญ ถึงแม้จะเป็นเมนูง่ายๆ กะเพราหมูสับใส่ใบมะกรูดเพิ่มความหอม พร้อมกับไข่ดาวกรอบนอกด้านในเป็นลาวากลิ่นหอมนั้นชวนให้เด็กสาวที่มัวแต่สนใจโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา “หอม หอมมาก” “แม่ลงมาแล้ว” หญิงวัยกลางคนเดินลงมาจากบันได้ชั้น2 พร้อมกับนั่งลงเก้าอี้ สายตาได้ปรายตามองใบวุฒิที่หญิงสาวได้วางเอาไว้ “เมย์ได้เกียรตินิยมอันดับ1 เลยนะ” “แม่ดีใจไหม” หญิงสาวเอ่ยถามผู้เป็นแม่พร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มสวย พร้อมกับมือทั้ง2 ยกกับข้าวที่พึ่งปรุงเสร็จมาวางที่โต๊ะยิ้มได้ไม่นานริมฝีปากสวยก็ค่อยๆหุบยิ้มพร้อมเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง เมื่อได้รับการตอบกลับมาว่า... “ไม่มีอะไรน่าดีใจ ได้เท่ากับการเห็นครอบครัว ชัยพัฒนวนิชย์ เสียใจ” ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าแม่จะโกรธและเกลียดอะไรครอบครัวนี้นักหนา ฉันเคยไปค้นหาในอินเทอร์เน็ต พบว่าครอบครัวนี้เป็นมหาเศรษฐีร่ำรวยมากด้านอสังหาริมทรัพย์ และแต่ละคนในครอบครัวนี้หน้าตาดีกันทั้งบ้าน แต่อย่างว่าสังคมคนรวย ทำอะไรก็ได้คงไม่มีใครกล้ามีเรื่อง อันนี้ฉันเห็นมาจากในละครนะ “วันนี้ คนรักเก่าเธอไปที่ห้าง CENLY” “ถ้าจะตอบแทนฉันก็ทำให้สำเร็จ....” “ค่ะ เมย์จะพยายาม” จากนั้นต่างคนต่างกินข้าวกันอย่างเงียบๆ สุชาที่กินก่อนและอิ่มคนแรกก็เดินขึ้นไปข้างบน ไม่นานแม่บุญธรรมก็ไปยังฝั่งห้องนั่งเล่นหญิงสาวได้นำจานไปล้างและเช็ดเก็บเข้าที่อย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับรีบก้าวขาออกจากบ้าน แม่บอกว่าคนรักเก่าของฉันอยู่กับคนรักใหม่ที่ห้าง ฉันต้องรีบตามไปซึ่งระยะทางจากตัวชานเมืองไกลพอสมควร ฉันจึงเลือกที่จะรถไฟฟ้าใช้เวลาเพียง 30นาที ก็มาถึงยังห้าง ห้าง CENLY คู่รักคู่หนึ่งได้พากันมาทานในร้านอาหารไทยสไตล์ฟิวชั่น บรรยากาศที่มีกลิ่นอายความเป็นไทยภายในร้านมีกลิ่นหอมดอกมะลิอ่อนๆ ทั้งคู่ได้เลือกที่นั่งทานด้านในสุด ร้านนี้นอกจากจะอาหารรสชาติอร่อย การจัดพื้นที่นั่งลูกค้ายังมีความเป็นส่วนตัว เมื่อลูกค้าเข้ามาภายในร้าน พนักงานก็นำเมนูอาหารที่มีเมนูหน้าตาน่าทานมาวางไว้ให้เลือก พร้อมกับนำเสนอเมนูพิเศษ “เอาเหมือนเดิมไหมคะ” หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ออกไปทางอ่อนหวาน ผิวขาวเนียนละเอียด ลูกชุบ ปณิศรา ชัยพัฒนวินิชย์ ลูกสาวคนรองตระกูล ชัยพัฒนวนิชย์ เอ่ยถามชายคนรักด้วยรอยยิ้ม พรางเปิดดูเมนูไปพรางๆ “เหมือนเดิมครับ” ชายหนุ่มตอบกลับหญิงสาวอันเป็นที่รักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ของลูกชุบเอาเป็นข้าวผัดปูที่หนูชอบนะ” “รู้ใจที่สุดเลยค่ะ แฟนใครคะเนี่ย” “แฟนลูกชุบครับ” ผ่านไปไม่นานอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟมาบนโต๊ะลายหินอ่อนสีขาว ทั้งคู่ผลัดกันตักอาหารใส่จาน รวมทั้งป้อนให้กันและกัน สักพักก็มีอาหารอีกจานมาวาง ขณะทั้งคู่กำลังก้มทานอาหารก็ต้องเงยหน้า พร้อมกับกำลังจะบอกกับพนักงานว่าไม่ได้สั่ง.... แต่ทว่า “ผัดไทกุ้งสดกายไม่ชอบแล้วเหรอคะ” หญิงสาวสั่งเมนูที่เคยชอบสั่งมาทานด้วยกันเมื่อครั้งที่ทั้งสองเคยคบกัน พร้อมกับนั่งลงข้างๆ ฝั่งที่ชายหนุ่มนั่ง “สวัสดีค่ะคุณ..” หญิงสาวเอ่ยคำทักทายอย่างเป็นมิตร “ลูกชุบค่ะ” ลูกชุบตอบกลับด้วยความงุนงง พร้อมกับมองไปที่แฟนหนุ่ม “ไม่ทราบว่าคุณเป็....” “ฉันเคยคบกับกายหนะค่ะ....ขอนั่งทานด้วยนะคะ” “คุณลูกชุบทราบไหมคะ กายเนี่ยเขาชอบทานผัดไทกุ้งสดมากเลยนะ” หญิงสาวบอกอีกคนด้วยรอยยิ้มพร้อมกับตักผัดไทที่มีกุ้งสดตัดพอดีคำวางไว้ด้านบน และนำไปป้อนให้กับชายหนุ่มแต่ทว่า พรึ่บ เพล้ง!! “พอสักที่ได้ไหมเมย์” แรงตวัดช้อนที่หญิงสาวด้านข้างกลับด้วยอารมณ์ที่เริ่มเดือด แต่พยามที่จะควบคุมอารมณ์ตัวเอง พร้อมกับส่งสายตาไปหาแฟนสาวและส่ายหน้าไปเบาๆ “เรื่องของเรามันจบไปตั้งนานแล้ว” “คุณเป็นคนทิ้งผมไป บอกให้ผมได้ไปเจอคนดีดี” “นี่ไง...เธอชื่อลูกชุบแฟนผมเขาดีมาก” “ดีมากกว่าที่คบกับคุณสะด้วยซ้ำ...” เมื่อชายหนุ่มรัวคำพูดใส่อดีตคนรัก วันรับปริญญา หลังตึกคณะบริหารธุรกิจ “มีอะไรรึป่าวที่รัก ทำไมทำหน้าเครียด” “หรือว่าเหนื่อยเกินไป...วันนี้เราตื่นแต่เช้ากันนี่” ชายหนุ่มเอ่ยด้วยความเป็นห่วงแฟนสาวปนสงสัย หลังจากที่ถ่ายรูปกับเพื่อนกับครอบครัวเสร็จ หญิงสาวก็โทรเรียกเขาออกมาให้มาเจอหลังตึกคณะ ในระหว่างที่เดินหญิงสาวกลับกุมมือเขาไว้แน่นขึ้น สามารถรับรู้ได้ถึงความเย็นเฉียบ รวมถึงสีหน้าของแฟนสาวที่ชวนมองแล้วอึดอัด เมื่อเดินมาถึงด้านหลังตึกคณะ พร้อมมองหน้าแฟนสาว “ขอโทษนะกาย เราเลิกกันเถอะ” น้ำเสียงที่เริ่มสั่น ไหลทั้งสองข้างที่เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย ในตาและจมูกที่เริ่มแดงของหญิงสาว “อะไรนะ” ชายหนุ่มตกใจปนช็อกที่แฟนสาวมาเอ่ยบอกแบบนี้ “เราเลิกกันเถอะ” “เราขอให้กายเจอคนใหม่ที่ดีนะ” “ไม่อะเมย์ เราไม่เข้าใจทำไมจู่ๆถึงมาบอกเลิกกันง่ายๆ” ชายหนุ่มสะอึกสะอื้นในตามีกรอบน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาค่อยอาบชโลมใบแก้มสาก กับการโดนขอจากลาอย่างกะทันหันแบบไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่ทราบว่าตนนั้นผิดอะไร “เราไปนะ” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับรีบสาวเท้าออกไปจากบริเวณนี้ ไม่อยากที่จะอยู่เห็นชายหนุ่มเสียใจหนัก ชายหนุ่มล้มลงคุกเข่าก้มหน้าลงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเป็นสาย.... “อย่าให้เราทำร้ายเธอไปมากกว่านี้เลยนะ” หลังจากชายหนุ่มเอ่ยจบพร้อมกับลุกขึ้นจากที่นั่งเต็มความสูง “ขอโทษนะครับลูกชุบ” “ขอโทษที่ทำให้ต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้” น้ำเสียงชายหนุ่มที่แปรเปลี่ยนจากเสียงเข้มเป็นอ่อนลงทันที เพราะลูกค้าโต๊ะใกล้เคียงพนักงานเริ่มหันมาตามเสียงที่เริ่มดังขึ้น “กลับกันเถอะครับ ผมทำอาหารให้ทานแทน” แฟนสาวพยักหน้าพร้อมกับทั้งสองกุมมือกันกำลังจะเดินออกจากร้านไป โดยไม่ได้สนใจหญิงสาวอดีตคนรักอีกคนที่นั่งอยู่ร่วมโต๊ะกับตนก่อนหน้านี้ “ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะคุณลูกชุบ คุณกาย” “คุณผู้หญิงเขาบอกว่าเป็นเพื่อนกับคุณค่ะ ดิฉันเลยให้เขาเข้าไป” พนักงานรีบโค้งขอโทษแบบรวดเร็ว “ไม่เป็นไรมันไม่ใช่ความผิดคุณน่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับมือส่ายไปมา ร้านอาหารนี้ชายหนุ่มเป็นหุ้นส่วนกับเพื่อนอีกคนนึง เขาชอบทานอาหารไทยเป็นอย่างมากส่วนเพื่อนเขาถนัดด้านการปรุง ส่วนชายหนุ่มนั้นถนัดงานบริหารมากกว่า “ดีใจด้วยนะ ที่เธอเจอคนที่ดีกับเธอจริงๆ” หญิงสาวพึมพำพร้อมกับความรู้สึกหวิวในใจ สักพักก็ลุกออกจากร้านนี้ไปกึ่งเดินกึ่งวิ่งด้วยความที่ไม่ทันมองเพราะมัวแต่เช็ดคราบอาหารที่ชายหนุ่มปัดมันหกเลอะเทอะชุดเดรสสีพีชทำให้ไปสะดุดชนกับร่างของชายคนนึง ผลั่ก ตุ๊บ...!! “อะ...โอ๊ย..ขอโทษค่ะ” “คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ ขอโทษนะคะฉันมัวแต่เช็ดเสื้ออยู่ค่ะ” หญิงสาวรีบเอ่ยบอกอย่างรู้สึกผิด ชายหนุ่มร่างสูงสันจมูกโด่งเข้ารับกับใบหน้าคมสวมสูทสีดำเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงเป็นกลิ่นที่มีเสน่ห์และลึกลับเหมาะสมกับคนใช้ตรงหน้า “ผมต่างหากที่เดินชนคุณ ขอโทษด้วยนะครับ” “ละคุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” ชายหนุ่มเอ่ยถามกลับร่างบางด้วยความเป็นห่วง “ไม่เป็นไรเลยค่ะ” “งั้น ฉันขอตัวก่อนนะคะ” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับสาวเท้าเดินออกไป ทำให้ร่างสูงมองตามร่างบางที่กำลังเดินออกไปจากห้างนี้ หญิงสาวที่มีใบหน้าดูดีแต่จิตใจสกปรกไม่เหมาะสมกับใบหน้า สิ่งที่อยู่ในร้านอาหารไทยเมื่อกี้อยู่ในสายตาเขาหมด ไม่ว่าจะเป็นการพูดใส่น้องสาวของเขารวมถึงการพูดระลึกความหลังกับแฟนของน้องสาว KL Smart Condo ข้อความ แม่ : เป็นยังไงบ้าง เมย์ : เรียบร้อยค่ะ แม่ : ต่อไป แกต้องไปสมัครงานบริษัท CSC Real Estate Group และทำให้มัน 2 คนทะเลาะและเลิกกันไปเลย เมย์ : ค่ะ หลังจากฉันตอบกลับข้อความของแม่บุญธรรมฉันแล้ว ฉันก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะเข้าไปชำระล้างร่างกายจากความเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ ซ่า ซ่า.... เสียงของฟักบัวกำลังปล่อยน้ำชโลมร่างบางทั้งผมและใบหน้า พร้อมกับน้ำตาแห่งความเสียใจที่พยายามอดกลั้นมาจากร้านอาหาร สายตาที่รับรู้ได้ถึงความเกลียดและท่าทางเมินเฉยของอดีตคนรัก อีกทั้งคำพูดที่อ่อนหวานที่เธอเคยได้รับหลังจากวันนั้นทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปแล้ว เมื่อหญิงสาวอาบน้ำเสร็จก็ทำการบำรุงใบหน้าและผิวตามแขนขา พร้อมกับที่จะเตรียมเอกสารในการสมัครงานที่แม่บุญธรรมบอก คอนโดขนาดเล็กที่แบ่งโซนได้อยากลงตัว มุมโต๊ะทำงานได้มีตกแต่งบิ้วอินเสริมเพื่อเพิ่มความทันสมัย หญิงสาวกดเปิดแมคบุ๊คพร้อมกับค้นหากดเข้าไปยังเว็บบริษัทที่แม่บุญธรรมต้องการให้สมัคร หญิงสาวได้ทำสมัครฝากประวัติไว้ในเว็บบริษัทเป็นการสมัครขั้นตอนแรก และดาวโหลดใบสมัครพร้อมกับเขียนประวัติส่วนตัวอีกในขั้นตอนที่สอง หากบริษัทสนใจก็จะนัดเข้าไปสัมภาษณ์ตัวต่อตัวอีกที สุดท้ายเป็นการนำรูปภาพถ่ายมาติด “หวังว่านี่จะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เมย์จะทำเพื่อแม่" ใบสมัครพร้อมกับใบสะสมผลงามทุกนำจัดใส่แฟ้มไว้เป็นอย่างดี ร่างบางได้ทำการปิดไฟพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มที่ไม่ได้ไกลจากมุมโต๊ะทำงานมากนัก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more