* * * * *
Sorun da tam olarak buradadır işte…
İnsana en çok zararı, asla zarar vereceğini düşünmediği kişiler verir.
Çünkü siz zaten kötü olduğunu düşündüğünüz insanlardan kendinizi korumayı öğrenirsiniz. Mesafe koyarsınız, tetikte durursunuz. Ama sevdiğiniz insanlara karşı gardınızı indirirsiniz — sorgulamadan güvenirsiniz, sorgulamadan bağlanırsınız.
Ve nihayetinde olan olur.
Kirpiklerimi zar zor araladığımda, hareket halinde bir aracın içindeydim. Tekerleklerin altındaki asfaltın sesi, kulaklarımda yankılanıyordu. Neden buradaydım? Nasıl buraya gelmiştim? Hiçbir fikrim yoktu.
Kafam zonkluyordu; sanki beynimin içinde bir balyoz inip kalkıyor gibiydi. Düşünmeye çalıştım ama her şey bulanıktı. Kıpırdayamıyordum. Bedenim bana ait değilmiş gibiydi — ağır, halsiz, uyuşmuş. Göz kapakları
