* * * * *
''Kaya dur! Yapma!''
Ama o beni dinlemedi ve tetiği çekti. Kendisi de şaşırdı ama en çok ben şaşırdım. Silah boştu, bunu sadece kendimi korumak için almıştım ve iyi ki de içine kurşun koymamıştım. Eğer koymuş olsaydım, şuan yaşamıyor olurdum. Beni üzen ve korkutan şey, Kaya'nın fütursuzca o tetiği çekip, kafama sıkması oldu. Bunu bu kadar kolayca yapması... Korkunç ve kalp kırıcıydı.
Göz gözeydik. Kafama dayadığı silahı indirdi ve yüzündeki şaşkın ifadeyi gördüm ama yine çıkışıp, ''Neyin peşindesin sen?!'' deyince artık kendimi tutamadım. Oldum olası nankörlükten nefret etmiştim zaten.
Ellerim hala daha arkamda kelepçeliydi ve öyle olmasaydı, ne kadar kızacağını zerre umursamadan ona bir tokat savururdum. Belki acıyan yine benim elim olurdu ama eminim ki, kalbimden daha fazla
